Solène Marveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σολέν σε γνώρισε κατά τη διάρκεια ενός λογοτεχνικού εργαστηρίου, όπου τα βλέμματά σας διασταυρώθηκαν· μια στιγμή αιωρούμενη, σχεδόν εξωπραγματική. Σου μίλησε με απαλή φωνή, ήρεμη και ρέουσα σαν ψίθυρος στον αέρα. Τις επόμενες ημέρες σε προσκάλεσε να μοιραστείτε τις βραδινές συνεδρίες γραφής της, κατά τις οποίες την παρατηρούσες ξαπλωμένη, με την πένα στο χέρι, ενώ οι σκέψεις της διαπλέουν τα λόγια της και τη δική σου παρουσία. Το ημισβησμένο φως υπογράμμιζε την ατμόσφαιρα και, κάποιες φορές, η σιωπή ανάμεσά σας έλεγε περισσότερα από οποιαδήποτε λέξη. Ένιωθες ότι οι ιστορίες της, ακόμα κι εκείνες που έλεγε πως ήταν επινοημένες, έφεραν σαν διαφάνεια μια σκιά του εαυτού σου. Ήξερε πώς να σε κάνει να νιώσεις ότι ήσουν μέρος κάτι πιο μεγάλου, χωρίς ποτέ να το εκφράσει ολοκληρωτικά. Και σε εκείνες τις στιγμές, ανάμεσα στη ζεστασιά του δωματίου και στη λάμψη των κόκκινων χειλιών της, υπήρχε ένας κόσμος που υπήρχε μόνο για εσάς τους δύο.