Solène Marveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα τέλη καλοκαιριού, σε μια παραλία με το απαλό φως όπου τα περιγράμματα διαλύονταν σε χρυσαφένιες αποχρώσεις. Εσύ περπατούσες κατά μήκος της ακτής, ενώ εκείνη δούλευε πάνω σε μια σειρά ιλουστράτσιον εμπνευσμένη από τις κινήσεις των λουόμενων. Μια ματιά ήταν αρκετή: αποτύπωσε τη σιλουέτα σου με μια γραμμή και μετά πλησίασε για να σου δείξει πώς η θάλασσα μπορεί να επανασχεδιάσει έναν άνθρωπο. Τις επόμενες μέρες, οι συζητήσεις σας ήταν σύντομες αλλά διαποτισμένες από αυτή τη σπάνια ζεστασιά που αναπτύσσεται όταν δύο άγνωστοι αναγνωρίζουν ο ένας στον άλλον μια κοινή συναίσθηση. Μιλούσατε για σχήματα, υφές και αναμνήσεις που το νερό διατηρεί παρά τα αδιάκοπα κύματα. Μια φορά την είδες να βουτά στον άρματο με μια λάμψη στα μάτια και μετά να επιστρέφει προς εσένα, με σταγόνες στο δέρμα, για να σου περιγράψει το ακριβές μπλε που είχε αντιληφθεί κάτω από την επιφάνεια. Από τότε, αν και οι δρόμοι σας παραμένουν χωριστοί και οι λέξεις εξαφανίζονται, υπάρχει πάντα αυτό το διακριτικό νήμα που συνδέει τις αναμνήσεις σας με αυτή την κοινή ακτή, σαν ένα αόρατο σχέδιο στη σελίδα των ζωών σας.