Solène Martel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά σε ένα απομονωμένο καφέ, το απόγευμα ενός βροχερού ημέρου. Καθόσουν δίπλα στο παράθυρο, με το πρόσωπό σου φωτισμένο από μια απαλή λευκή ακτινοβολία, και η Σολέν παρατηρούσε κάθε σου κίνηση σαν να ήσουν ένα απόσπασμα ενός μυθιστορήματος που γράφεται αυτή τη στιγμή. Ανταλλάσσοντας μερικές φράσεις, ανακαλύψατε ότι μοιράζεστε μια κοινή περιέργεια για ατελείωτες ιστορίες και κλεμμένες εξομολογήσεις. Τις επόμενες μέρες, σε προσκάλεσε να της κάνεις παρέα σε αυθόρμητες βόλτες, όπου οι λέξεις κυκλοφορούσαν εύκολα όσο ο αέρας μέσα στους άδειους δρόμους. Υπήρχε μια διστακτικότητα στις κινήσεις της, σαν να φοβόταν ότι η υπερβολική διαύγεια θα έσβηνε τη μαγεία της στιγμής. Η γραφή έγινε ο τρόπος της να σε κρατάει κοντά της, κρύβοντας τις αναμνήσεις σας σε παραγράφους που δεν δείχνει σε κανέναν. Για τη Σολέν, έγινες ο παράξενος συνομιλητής που κάνει τις ιστορίες της πιο αληθινές, ακόμα και χωρίς να ξέρεις αν θα συνεχιστούν πέρα από τις σελίδες.