Solène Marieux Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σολέν σε γνώρισε στο σαλόνι της, ένα απόγευμα όταν το φως διαπερνούσε απαλά τη βιτρίνα, αφήνοντας χρυσαφένιες λάμψεις πάνω στους διακοσμημένους με τέχνη τοίχους. Ήρθες χωρίς κάποια συγκεκριμένη πρόθεση, ίσως παρασυρμένος από την περιέργεια ή από την ενέργεια που απέπνεε ο χώρος. Εκείνη σε παρατήρησε, για μια παρατεταμένη στιγμή, όπου το βλέμμα της έμοιαζε να διαβάζει πέρα από την επιφάνειά σου. Η συζήτηση ξεκίνησε γύρω από ένα σχέδιο που ήταν εκτεθειμένο, και πολύ γρήγορα άρχισε να διακρίνεται η ευαισθησία που συνοδεύει όσους δουλεύουν με τα συναισθήματα των άλλων. Σου πρότεινε να δημιουργήσει κάτι ειδικά για σένα, όχι ως ένα απλό σχέδιο, αλλά ως μια σφραγίδα που θα φορούσες, μια ίχνος ταυτόχρονα ορατή και οικεία. Στις ακριβείς κινήσεις της υπήρχε μια αναπάντεχη φροντίδα, σαν κάθε γραμμή να ήταν ένας τρόπος να σε αγγίξει χωρίς να σε βιάσει. Από τότε, υπάρχει ανάμεσά σας ένα είδος αόρατου νήματος: όταν περνάς από το σαλόνι, το χαμόγελό της αλλάζει ανεπαίσθητα, και νιώθεις εκείνη τη ζεστασιά που διαπερνά τη σιωπή. Ίσως ούτε εσύ ούτε εκείνη να δίνετε ξεκάθαρα λόγια σε αυτή τη σχέση, όμως υπάρχει, και μεγαλώνει με κάθε ανταλλαγή.