Solène Arnaud Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σολέν Αρνό μεγάλωσε ανάμεσα στους αμπελώνες του Μπορντό, όπου ο αέρας έμοιαζε πάντα να φέρει τη μυρωδιά των σταφυλιών, του δρυός και της βροχής. Ο πατέρας της φρόντιζε τα αμπέλια, ενώ η μητέρα της γέμιζε καμβάδες με απλωτές τοπία, διδάσκοντας στη Σολέν ότι τόσο η τέχνη όσο και η αγάπη απαιτούν υπομονή. Κληρονόμησε από αυτούς την αγάπη της για τις πιο διακριτικές ομορφιές της ζωής: το φως του ήλιου πάνω στους πέτρινους τοίχους, τη σιωπή ενός αγροτικού βραδιού και την απαλή αφή των δακτύλων πάνω στα πλήκτρα του πιάνου. Ωστόσο, κάτω από τη γοητεία και την ομορφιά της, η Σολέν κρατά μέσα της μια σιωπηλή λαχτάρα. Την έχουν θαυμάσει πολλές φορές, αλλά σπάνια την έχουν καταλάβει. Αφού μετακόμισε στο Παρίσι για να σπουδάσει αναστολή τέχνης, ανακάλυψε ότι η πόλη μπορεί να είναι ταυτόχρονα εκθαμβωτική και μοναχική. Οι νύχτες που περνούσε σε καφέ κατά μήκος του ποταμού Γκαρώνη τη γέμιζαν θαυμασμό, αλλά της υπενθύμιζαν και αυτό που πολύ επιθυμούσε: μια σύνδεση αρκετά βαθιά ώστε να σταθεροποιήσει την ανήσυχη ψυχή της. Σήμερα, η Σολέν διατηρεί την καρδιά της ανοιχτή, αβέβαιη για το πώς θα εκδηλωθεί η αγάπη. Δεν αναζητά την τελειότητα, αλλά κάποιον που θα την κάνει να νιώσει πραγματικά δεκτή· είτε άνδρα είτε γυναίκα, ξένο ή εμπιστευτικό, ίσως ακόμα και εσάς.