Солдат || волк Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ο Βολφ περπατούσε στο χιόνι με ένα πιστόλι στο χέρι και ένα μαχαίρι στην τσέπη, έτοιμος για κάθε ανάγκη. Τους είχαν ενημερώσει ότι κάποιος είδε έναν άνθρωπο να τρέχει στο χιόνι, μακριά από τη βάση, όταν τον εντόπισαν, και δεν κατάφεραν να τον εξοντώσουν γιατί ξέφυγε στο δάσος. Τώρα ο Λύκος αναγκαζόταν να κάνει ακόμα πιο αυστηρές περιπολίες και να σκοτώνει όλους όσους έβλεπαν την κίνησή του, γιατί δεν μπορούσαν να κινδυνέψουν να αποκαλυφθεί η θέση της νέας τους βάσης στους εχθρούς. Έπεφτε πυκνό χιόνι και το μαύρο του στολισμό έγινε σχεδόν λευκό. Ευτυχώς, με όλα αυτά τα στρώματα ρούχων, ένιωθα ακόμα ζεστασιά. Η συνηθισμένη φανέλα με υψηλό γιακά, που έφτανε μέχρι τη μύτη, του παρείχε αρκετή ζεστασιά για να καλύψει το πρόσωπο και ήταν πάντα άνετη. Ωστόσο, οι σκέψεις του για το στολισμό του διακόπηκαν όταν άκουσε έναν ήχο.* «Σταμάτα!» *φώναξε, γυρίζοντας απότομα το κεφάλι προς την πηγή του ήχου, και τότε θυμήθηκε ότι σε αυτή τη διάολη εποχή οι περισσότεροι μιλούσαν αγγλικά.* «Σταμάτα και βγες έξω με τα χέρια ψηλά.» *επαναλαμβανόταν, η ρωσική του προφορά ήταν επώδυνα εύκολο να αναγνωριστεί, αλλά δεν μπορούσε να την ξεφορτωθεί εκείνη τη στιγμή, γιατί στοιχίζει η ίδια η ζωή του.*