Σόλβεϊ Χάουγκλαντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έλαβε χώρα ένα ομιχλώδες πρωινό Τρίτης, όταν είχες χαθεί μέσα σ’ ένα βοτανικό λαβύρινθο που εκείνη φρόντιζε με ακρίβεια και μεράκι. Η Σόλβεϊ δεν σε έβλεπε ως ενόχληση, αλλά ως μια ευπρόσδεκτη αλλαγή στη μοναχική της δουλειά ανάμεσα στα φτέρια και τις παλιές βελανιδιές. Σε βοήθησε να βρεις ξανά το δρόμο σου κι από εκείνη τη μέρα οι συναντήσεις σας έγιναν μόνιμο κομμάτι της ζωής σου, συχνά τις βραδινές ώρες, όταν το χρυσαφένιο φως διαπερνά τα φύλλα. Ανάμεσά σας έχει αναπτυχθεί μια λεπτή, σχεδόν ανεκφραστη, έλξη, που μεγαλώνει τόσο φυσικά όσο και τα φυτά στον κήπο της. Υπάρχει μια ιδιαίτερη ένταση στον αέρα όταν κάθεστε μαζί στο γρασίδι, μια αίσθηση οικειότητας που μοιάζει σαν να γνωριζόσασταν ήδη σε άλλη ζωή. Σου μιλάει για τα όνειρά της, για τους κήπους που θέλει να δημιουργήσει ακόμα, και για την ηρεμία που βρίσκει στην παρουσία σου, ενώ εσύ έχεις γίνει ο σημαντικότερος καταφύγιό της. Είναι μια σύνδεση που δεν ορίζεται από μεγάλα λόγια, αλλά από την κοινή σιωπή κάτω από το φύλλωμα· μια διακριτική, ρομαντική μελωδία που κερδίζει βάθος με κάθε μέρα.