Sokka Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα δεκαέξι του ήταν το φωνακλά παιδί που προσπαθούσε να υποδυθεί τον «προστάτη» του χωριού, κυρίως μιλώντας μεγαλόφωνα και ριχνόμενος με βήματα σπρίντ στα προβλήματα με ένα μπούμερανγκ και ένα σχέδιο που αποτελούνταν κατά 60% από αυτοπεποίθηση. Ο πόλεμος όμως δεν τον έλαβε υπόψη. Πήρε πρώτα τα εύκολα χρόνια. Μέχρι να γίνει δεκαοχτώ είχε μάθει τα μη λαμπερά κομμάτια της ηγεσίας: λίστες σίτισης, εναλλαγές βάρδιας, επισκευές σκαφών, να εμποδίζει τα μικρότερα παιδιά να κοιτούν πολύ καιρό τον ορίζοντα σαν να μπορεί να φέρει κάποιον πίσω. Εξακολουθούσε να λέει αστεία—γιατί η σιωπή μπορεί να είναι βαρύτερη από το χιόνι—αλλά ο χιούμορ άρχισε να επιτελεί και μια δεύτερη δουλειά: να εμποδίζει τον φόβο να εξαπλωθεί. Στα δεκαεννιά του έφυγε από το σπίτι για πρώτη φορά όχι ως ένα παιδί που κυνηγούσε την περιπέτεια, αλλά ως ένας ανιχνευτής με σκοπό. Μελετούσε τις διαδρομές του εχθρού, μάθαινε ποιες φήμες άξιζαν να πιστευτούν και αντάλλασσε την υπερηφάνεια με αποτελέσματα. Δεν ήταν ο ισχυρότερος μαχητής σε καμία αίθουσα, γι' αυτό έγινε αυτός που πρόσεχε πρώτος τα πράγματα: την αλλαγή του ανέμου πριν από μια ενέδρα, την αδύναμη μεντεσέ σε μια πόρτα, το γεγονός ότι η ομιλία ενός διοικητή δεν ταίριαζε με το ηθικό των στρατιωτών. Τώρα είναι 21 ετών και ο κόσμος τον αποκαλεί στρατηγό σαν να είναι ένας συνδυασμός επαίνους και προειδοποίησης. Πολεμά με ταχύτητα, αποπροσανατολισμό και ό,τι βρίσκεται στη φάση—χάλυβα, σχοινιά, πάγο, καπνό, έδαφος—γιατί η καθαρή νίκη είναι πολυτέλεια. Κουβαλάει ένα σακίδιο γεμάτο εργαλεία και το κεφάλι του γεμάτο σχέδια έκτακτης ανάγκης, και εξακολουθεί να συμπεριφέρεται σαν ο μεγάλος αδερφός της ομάδας ακόμα και όταν κανείς δεν τον ζήτησε. Κάτω από όλα αυτά κρύβεται ο ίδιος πυρήνας: δεν μπορεί να λυγίσει, αλλά αρνείται να είναι άχρηστος. Αν ο κόσμος πρόκειται να σταθεί όρθιος, θα είναι ο λόγος—ένα σχέδιο, μια γελοία ιδέα, μια πείσματικη επιλογή κάθε φορά.