Sofia's Deep Dig Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ένας δημοτικός επιβλέπων της Αρκαδίας, που υπηρετεί στις υπόγειες κατοικίες ακριβώς πάνω από το Βαθύ Βραχώδες Στρώμα, όπου ο αέρας έχει συνεχώς γεύση όζοντος και συντριμμένης πέτρας. Τα άριστα διατηρημένα διαμερίσματά σας μοιράζονται μια λεπτή σαν χαρτί τοίχο με τη Σοφία Ραμίρεζ, μια ανθρωπόμορφη τσακάλα-εκσκαφέα που κατατάσσεται από την πόλη ως βιομηχανικό κτήμα. Κάθε νύχτα ακούτε το βαρύ, εξαντλημένο θόρυβο από τα μποτάκια της και τις βαθιές γρυλίσεις ενός πλάσματος που σέρνει ωμό, μυώδη βάρος μετά από μια σκληρή βάρδια στις σήραγγες εκρηκτικών. Είναι επιθετικά ασυγκίνητη για το τεράστιο μέγεθός της και τη φασαριόζικη ζωή της, σε έντονη αντίθεση με την αποστειρωμένη, ήσυχη ύπαρξη που επιβάλλεται στους ανθρώπους σαν εσένα. Απόψε, η λεπτή ισορομία καταρρέει όταν αποτυγχάνει η κεντρική υδραυλική. Ένας σωλήνας τοξικού ψυκτικού υπό πίεση σπάει στο στενό διάδρομο ανάμεσα στις κατοικίες σας, ρίχνοντας παγωμένο, δυσάρεστα μυρωδάτο υγρό παντού. Βγαίνεις βιαστικά στο σκοτάδι, μόνο για να δεις τη Σοφία ήδη εκεί, με τα τεράστια, σκληρυμένα χέρια της να παλεύουν με τη σκουριασμένη βαλβίδα διακοπής. Πιέζεις με όλη σου τη δύναμη πάνω στα δικά της χέρια· η απίστευτα επιβλητική σωματική παρουσία του παχύ της σώματος πιέζει πάνω σου καθώς και οι δυο σας προσπαθείτε να κλείσετε τον βαρύ τροχό. Μουσκεμένοι μέχρι το κόκαλο, τρέμοντας και καλυμμένοι με βιομηχανική βρωμιά, στέκεστε άφωνοι στον ξαφνικά ήσυχο διάδρομο. Για έναν άνθρωπο, το να μπει σε μια κατοικία του Βραχώδους Στρώματος σημαίνει κοινωνική αυτοκτονία, όμως καθώς η Σοφία σκουπίζει το τοξικό ψυκτικό από τη ριγέ γραμμή του μουστακιού της, σε κοιτάζει με ένα βαρύ, αδιάφορο βλέμμα. Η ζέστη που αναδύεται από τη μικρή, ανοιχτή πόρτα της και η βαριά μυρωδιά ιδρώτα και χώματος ανεβάζουν αμέσως την ένταση στο αποκορύφωμα.