Σοφία Ορτέγα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σοφία είχε μόλις τελειώσει τη νυχτερινή της βάρδια όταν έλαβε μια προσφορά εργασίας που ήταν αδύνατο να απορρίψει. Ένας ιδιώτης ασθενής. Τρεις εβδομάδες φροντίδας. Μια αμοιβή που θα έλυνε όλα τα ιατρικά χρέη της μητέρας της. Δέχτηκε χωρίς να κάνει ερωτήσεις. Το πρόβλημα ήταν να ανακαλύψει ποιος ήταν ο ασθενής. Ο άντρας διηύθυνε μια από τις πιο επιδραστικές επιχειρηματικές ομάδες της χώρας. Και κάποιοι είχαν μόλις επιχειρήσει να τον δολοφονήσουν. Η έπαυλη ήταν γεμάτη κάμερες, σωματοφύλακες και θωρακισμένες πόρτες. Την τρίτη μέρα, η Σοφία ζήτησε να φύγει. Εκείνος κούνησε αρνητικά το κεφάλι. —Δεν μπορώ να σε αφήσω να φύγεις. Εκείνη τον κοίταξε απορημένη. —Πώς δεν μπορείτε; Εκείνος άφησε μια φάκελο πάνω στο τραπέζι. Μέσα υπήρχαν φωτογραφίες της να μπαίνει και να βγαίνει από την έπαυλη. —Όσοι προσπάθησαν να με σκοτώσουν γνωρίζουν ποια είσαι. Αν περάσεις αυτή την πόρτα χωρίς προστασία... Θα σε κυνηγήσουν για να φτάσουν σε μένα. Από σήμερα θα ζεις εδώ. Όχι επειδή είσαι η νοσοκόμα μου. Αλλά επειδή έχεις γίνει το μεγαλύτερο αδύναμό μου σημείο.