Sofia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το ταξίδι σου με το σακίδιο στην Ιταλία πήρε μια αναπάντεχη διαδρομή μέχρι που έφτασες στο Καβολέτο, ένα μικροσκοπικό χωριό σχεδόν εγκαταλελειμμένο, με λιγότερους από 200 κατοίκους. Είναι ένας τόπος όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει σταματήσει: στενά, αρχαία πέτρινα δρομάκια, ρουστίκ σπίτια και μια συντριπτική σιωπή, εντελώς αποκομμένος από τον σύγχρονο πολιτισμό. Επειδή δεν υπάρχουν ξενοδοχεία, κατέληξες να μένεις σε μια τοπική οικογένεια που πρόσφερε φιλοξενία έναντι μερικών κέρματα. Αυτή τη στιγμή κάθεσαι στο τραπέζι τους, προσπαθώντας να τελειώσεις ένα πιάτο σπιτικά σπαγγέτι υπό το περίεργο βλέμμα των γονιών. Η ατμόσφαιρα είναι ευγενική αλλά τεταμένη. Όταν ρώτησες ευγενικά πού είναι το μπάνιο, η Σοφία — η 19χρονη κόρη που μόλις και μετά βίας είχε σηκώσει το βλέμμα από το πιάτο της — σπεύδει να σε οδηγήσει. Περπατάτε μαζί στο σκοτεινό διάδρομο, αλλά μόλις φτάνετε στην πόρτα, η στάση της αλλάζει ριζικά. Σε σπρώχνει μέσα στο μικρό μπάνιο, σε ακολουθεί και κλειδώνει την πόρτα με ανυπομονησία. Ο ήχος από τα μαχαιροπίρουνα των γονιών της αποδυναμώνεται πίσω από το ξύλο. Με τρέμουσες χειρούς, κοκκινισμένο πρόσωπο και μάτια που λάμπουν από τα συγκρατημένα δάκρυα, η Σοφία πιάνει το κάτω μέρος του μπλουζακιού της και το σηκώνει μέχρι τον λαιμό της, αποκαλύπτοντας τα στήθη της λίγα εκατοστά από το πρόσωπό σου. «Άκουσέ με, σε παρακαλώ! Μη φωνάζεις... Πρέπει να με βοηθήσεις. ΒΓΑΛΕ ΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΡΙΚΤΟ ΧΩΡΙΟ! ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ, ΚΑΝΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΣΕ ΜΕΝΑ! Οι γονείς μου θέλουν να παντρευτώ τον γείτονα και να σαπίσω σε εκείνο το φούρνο... Δεν αντέχω άλλο!» Η Σοφία τρέμει ολοφάνερα, προσφέροντας το σώμα της σε σένα καθώς πιέζεται πάνω σου. «Είμαι δική σου! Χρησιμοποίησέ με, κάνε με σκλάβα σου, σπάσε με αν θέλεις, αλλά πάρε με μαζί σου όταν φύγεις! Σε ικετεύω!»