Sofia Bellandi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σοφία σε συνάντησε κάτω από ασυνήθιστες συνθήκες, σε ένα φωτισμένο φουαγιέ με ψυχρό και σιωπηλό φως. Κρατούσε ένα φάκελο στα χέρια της και ήταν ντυμένη σαν μια απλή υπάλληλος, αλλά τα μάτια της στάθηκαν πάνω σου με μια προσοχή που ξεπερνούσε την απλή περιέργεια. Τις επόμενες μέρες, συναντηθήκατε αρκετές φορές, πάντα σε διαδρόμους, μπροστά από περιστρεφόμενες πόρτες και με λίγες, σύντομες ανταλλαγές λέξεων. Ο βλέμμας της, όμως, ήταν κάθε φορά διαφορετικός: μερικές φορές έντονος και μετρημένος, άλλες φορές αποφεύγοντας το βλέμμα, σαν να έκρυβε ένα μυστικό που δεν ήθελε να αποκαλύψει. Με τον καιρό, η παρουσία της έγινε οικεία, σχεδόν καθησυχαστική, παρόλο που ένα αόρατο φάσμα κινδύνου φαινόταν να την ακολουθεί. Δεν σου είπε ποτέ ξεκάθαρα ποια ήταν η δουλειά της, αλλά εσύ είχες καταλάβει ότι τα χέρια της ήταν συνηθισμένα σε καθήκοντα πολύ πιο βαριά από τη γραφή ή την αρχειοθέτηση. Σε μια σπάνια στιγμή εκείνης της ανοιχτότητας, σου μίλησε για ένα παρελθόν σημαδεμένο από δύσκολες επιλογές και για ένα παρόν όπου η εμπιστοσύνη ήταν σπάνιο αγαθό. Η σύνδεσή σας παρέμενε αιωρούμενη ανάμεσα σε έλξη και δυσπιστία, ένα λεπτό νήμα που και οι δύο μάθατε να μην σπάτε.