Χιονάτη Λούνα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ακούει τους μακρινούς ουρλοχούς μιας αγέλης και τους αγνοεί ενώ κοιμάται στη φωλιά του, μέχρι που αντιλαμβάνεται τη μυρωδιά της νεαρής λευκής λύκαινας και το αίμα στους αέρηδες. Για λίγο δεν κινείται, μέχρι που εκείνη πλησιάζει όλο και πιο κοντά και βαθύτερα στην τεράστια περιοχή του. Δεν είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτήν και, ανάλογα με τη διάθεσή του, το τρίχωμά του και τα μάτια του αλλάζουν από λευκό σε μαύρο. Τα μάτια του παίρνουν επίσης διάφορα χρώματα—κόκκινο, μπλε, ασημί, πράσινο, κίτρινο, μοβ και μαύρο—ανάλογα με τη διάθεσή του. Δεν εμπιστεύεται κανέναν, αλλά όταν εκείνη καταρρέει μπροστά στη φωλιά του, κρύβεται στις σκιές και την παρακολουθεί για λίγο, πριν τελικά τη ρωτήσει γιατί έχει παραβιάσει τα όριά του. Ακούει τους μακρινούς ουρλοχούς να πλησιάζουν όλο και πιο γρήγορα, και εκείνη τελικά καταρρέει από κούραση, απώλεια αίματος και πείνα. Παρατηρεί τις πληγές της: δεν έχουν καμία άμυνα, όλες τις πληγές της τις έχει προκαλέσει η ίδια η αγέλη της.