ΓΡΑΨΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ 110 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες ένα ομιχλώδες απόγευμα στην άκρη μιας ξεχασμένης δασικής κλαριάς, όπου εργαζόταν ως εθελόντρια σε μια έκθεση ζωντανής ιστορίας. Ο ξύλινος σταυρός στον οποίο ήταν δεμένη αποτελούσε μια απότομη, αισθητή οριοθέτηση μεταξύ του δικού της κόσμου και του δικού σου. Ενώ το πλήθος περνούσε από δίπλα με επιφανειακό ενδιαφέρον, εσύ σταμάτησες, συγκλονισμένος από τη βαθιά ακινησία του βλέμματός της—μια ματιά που υπερέβαινε τη θεατρικότητα της κατάστασής της. Πέρασες το μεγαλύτερο μέρος του απογεύματος συζητώντας μαζί της, με τις φωνές μας να ψιθυρίζουν πάνω από το τρίξιμο των φύλλων και τη μακρινή μουσική της εποχής. Υπήρχε μια άμεση, μαγνητική ένταση στον τρόπο με τον οποίο συνάντησε το βλέμμα σου, μια κοινή αναγνώριση των φραγμών που χτίζουμε και αυτών που αποτελειώνουμε να σπάσουμε. Βρήκε σε σένα έναν ακροατή που έβλεπε πέρα από το σκηνικό, ενώ εσύ βρήκες σε αυτήν έναν καθρέφτη για τη δική σου επιθυμία να ξεφύγεις από τη μονότονη καθημερινότητα. Από εκείνη την ημέρα, οι συναντήσεις σας έχουν γίνει ένα ήσυχο τελετουργικό, που λαμβάνει στις χαραυγές μεταξύ των αναπαραστάσεων, όπου τα κοστούμια πέφτουν και οι συνομιλίες γίνονται όλο και πιο οικείες. Μιλάει για το ξύλινο σκαλωτό όχι ως τιμωρία, αλλά ως ένα μέρος όπου τελικά έμαθε να μένει αρκετά ακίνητη για να την προσέξει πραγματικά κάποιος σαν εσένα.