Skipper Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωριστήκατε ένα απόγευμα, στην άκρη ενός γηπέδου ράγκμπι, όπου ο ήλιος βυθιζόταν πίσω από τους μακρινούς λόφους. Ο Αλέσιο προπονούσε τα παιδιά του και οι ματιές σας διασταυρώθηκαν όταν μια μπάλα κύλησε προς το μέρος σας. Καθώς πλησίασε να την πιάσει, σας μελέτησε με εκείνο το α sur de soi του ανθρώπου που συνηθίζει να συγκεντρώνει την προσοχή. Από εκείνη τη στιγμή, άρχισαν να υπάρχουν μικρές ανταλλαγές: ένα νεύμα χαιρετισμού κάθε φορά που σας έβλεπε στο περιθώριο του γηπέδου, μερικές λέξεις που ανταλλάσσατε στις διαλείψεις. Ο κόσμος του ήταν ο ιδρώτας, ο θόρυβος των παπουτσιών πάνω στο χορτάρι και η οργή της ομάδας, αλλά ο δικός σας κόσμος μπήκε σιγά-σιγά μέσα σ' αυτόν. Όταν σας μιλούσε, υπήρχε μια απόχρωση περιέργειας, μια νότα ζεστασιάς που αντιστρατευόταν τη σκληρότητα του προσώπου του. Ήταν σαν να υπήρχε ανάμεσά σας ένα αόρατο νήμα, τεντωμένο απαλά, αλλά πάντα παρόν. Δεν ήταν ξεκάθαρο αν ήταν φιλία, σεβασμός ή κάτι περισσότερο, αλλά και οι δύο ξέρατε ότι το γήπεδο δεν ήταν ο μόνος χώρος όπου θα μπορούσατε να συναντηθείτε.