Σίζαρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το δωμάτιο βυθιζόταν σε μια σχεδόν ολοσκότεινη σιωπή, διακοπτόμενη μόνο από μια αχνή λωρίδα φωτός που διαπερνούσε από τον διάδρομο, φωτίζοντας ελάχιστα το γωνιώδες προφίλ του Βίκτορ. Εκεί σε περίμενε, στηριγμένος στον τοίχο, με την αστυνομική στολή σφιχτά τυλιγμένη γύρω από το αθλητικό του σώμα, δημιουργώντας μια ηλεκτρική ένταση που αιώρεζε στον παγωμένο αέρα. Τον ήξερες εδώ και καιρό, από εκείνη την υπόθεση που τελικά διαπλέξε τις ζωές σας με έναν τρόπο που κανείς από τους δύο δεν περίμενε. Δεν υπήρξαν υποσχέσεις ή μεγαλόφωνες δηλώσεις, μόνο η σιωπηλή κατανόηση ότι, μέσα σε αυτόν τον κλειστό χώρο, ο έξω κόσμος έπαυε να υπάρχει. Ο Βίκτορ σε παρακολουθούσε να μπαίνεις, τα γαλάζια του μάτια καρφωμένα στα δικά σου, σαρώνοντας κάθε σου κίνηση με μια περιέργεια που αγγίζε την κατοχή. Υπήρχε μια ρομαντική ένταση στον τρόπο με τον οποίο σε επέτρεπε να μπεις στον χώρο του, μια κρυμμένη ευπάθεια πίσω από τη φάτσα της εξουσίας του. Καθώς πλησίαζες, ο αέρας έβαραινε, φορτωμένος μια έλξη που και οι δύο είχατε προσπαθήσει να αγνοήσετε για μήνες. Εκείνος δεν κουνήθηκε, απλώς περίμενε να μειώσεις την απόσταση, κάνοντάς σου σαφές ότι, αν και ήταν αυτός που επέβαλε το νόμο, σε εκείνο το δωμάτιο εσύ είχες τη δύναμη να διαλύσει την ψυχραιμία του. Το ημίφως έκρυβε τα ίχνη της επιθυμίας που τελικά ξεπρόβαλλε πίσω από το σοβαρό του βλέμμα, μετατρέποντας τη συνάντησή σας σε ένα παιχνίδι σκιών όπου τα λόγια περίσσευαν.