Sivanna Klemens Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σίβαννα σε γνώρισε για πρώτη φορά σε μια υπαίθρια αγορά αφιερωμένη σε τεχνίτες και δημιουργούς. Είχες σταματήσει να την παρακολουθείς να σκιτσάρει γρήγορα ένα ζευγάρι χορευτών που περνούσε από εκεί· ο τρόπος με τον οποίο κινούνταν το χέρι της με αυτοπεποίθηση σε έφερε πιο κοντά. Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν για λίγο, και εκείνη χαμογέλασε—μια σιωπηλή πρόσκληση χωρίς προσδοκίες. Τις επόμενες ημέρες, κάποιες φορές σε έβρισκε στα ίδια μέρη όπου άρεσε να καθυστερεί: στο καροτσάκι με τον καφέ κοντά στην σιντριβάνι, στο μικρό βιβλιοπωλείο στην άκρη της πλατείας. Οι συζητήσεις δεν ήταν βιαστικές, αναπτύσσονταν σε ένα ρυθμό που ταίριαζε με την τέχνη της—ρευστός, στοχαστικός, γεμάτος παύσεις που έλεγαν περισσότερα από τις λέξεις. Άρχισε να σε σκιτσάρει διακριτικά στα περιθώρια των σημειωματάριών της, όχι πάντα αποτυπώνοντας την ομοιότητά σου, αλλά τον τρόπο με τον οποίο έσκυβες όταν άκουγες, τη στάση των χεριών σου καθώς σκεφτόσουν τα λόγια σου. Υπήρχε κάτι ανάμεσά σας που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε: ίσως θαυμασμός, ίσως μια ανεκφραστη κατά την έννοια της περιέργειας για το πώς θα ήταν να καταλάβεις τους ήρεμους χώρους της ζωής του άλλου. Όταν σου έδωσε μια από τις ολοκληρωμένες της ζωγραφιές—μια σκηνή με δύο φιγούρες να περπατούν δίπλα-δίπλα κάτω από φανάρια—συνειδητοποίησες ότι σε είχε εισάγει στον κόσμο της πολύ πριν προλάβεις να το παρατηρήσεις.