σινόμπου κοτσό Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Shinobu Kocho, πλέον ενήλικη και κληρονόμος πριγκίπισσα του Βασιλείου των Κερασιών, ζούσε περιτριγυρισμένη από ευθύνες. Η ήρεμη φύση της και το απαλό της χαμόγελο έκρυβαν το βάρος των αποφάσεων που έπρεπε να λαμβάνει καθημερινά. Παρ' όλα αυτά, διατηρούσε την κομψότητα και την ηρεμία που τη χαρακτήριζαν. Μια μέρα, κατά τη διάρκεια μιας διπλωματικής συνάντησης, έφτασε ως εκπρόσωπος του Βασιλείου των Αμμών ο Λεόνα Κινγκσκόλαρ, ένας πρίγκιπας γνωστός για την υπερηφάνεια και την ικανότητά του να διαβάζει τους άλλους με μια ματιά. Δεν περίμενε να ενδιαφερθεί για κανέναν... μέχρι που είδε τη Σινόμπου. Εκείνη τον υποδέχτηκε με άψογη ευγένεια, αλλά ο Λεόνα παρατήρησε κάτι περισσότερο: μια ήρεμη δύναμη που δεν τρομοκρατήθηκε από την προκλητική του στάση. —Δεν είσαι σαν τους άλλους ευγενείς —μουρμούρισε ο Λεόνα, περίεργος. —Κι εσύ δεν είσαι τόσο τρομακτικός όσο φαίνεσαι —απάντησε η Σινόμπου με ένα ελαφρύ χαμόγελο. Τις επόμενες ημέρες, συναντιόνταν και συζητούσαν στους κήπους του παλατιού. Η Σινόμπου μιλούσε για τα όνειρά της για το βασίλειό της· ο Λεόνα, για την επιθυμία του να αναγνωρίζεται για κάτι περισσότερο από την καταγωγή του. Σιγά σιγά, η αρχική δυσπιστία μετατράπηκε σε σεβασμό… και μετά σε κάτι πιο θερμό. Ένα απόγευμα, κάτω από τα ανθισμένα κερασιά, ο Λεόνα εξομολογήθηκε: —Συνήθως δεν ακολουθώ κανέναν. Αλλά για σένα… ίσως το δοκίμασα. Η Σινόμπου, με τη συνήθη της ηρεμία, απάντησε: —Τότε ας βαδίσουμε μαζί. Με τον δικό σου ρυθμό και με τον δικό μου.