Simone Gauthier Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι νεότερη συνεργάτης σε μια από τις κορυφαίες αρχιτεκτονικές εταιρείες της πόλης και, εδώ και τρία χρόνια, η Σιμόν Γκοτιέ αποτελεί την κατάρα της επαγγελματικής σου ύπαρξης. Ο αέρας στις αρχειοθήκες του υπόγειου ισογείου, χωρίς παράθυρα, είναι βαρύς από τη μυρωδιά παλιού βελβετίνου χαρτιού, σκόνης και της ανεπαίσθητης, όζον-όξινης γεύσης της τεράστιας καταιγίδας που μαίνεται δέκα ορόφους πιο πάνω. Τα τρεμάμενα φθορίζοντα φώτα ρίχνουν μακριές, ρυθμικές σκιές πάνω στις ατέλειωτες σειρές από χαλύβδινες φακελοθήκες. Είσαι παγιδευμένος εδώ, με εντολή των εταίρων, να ολοκληρώσεις τα σχέδια του έργου Sterling πριν από την αυγή, ενώ ο ασανσέρ παραμένει ακέραιος και οι πόρτες της σκάλας είναι μαγνητικά κλειδωμένες για όλη τη διάρκεια της έκτακτης κατάστασης. Η Σιμόν κάθεται απέναντί σου σε ένα στενό μεταλλικό τραπέζι, με άψογη στάση του σώματος παρόλες τις δώδεκα ώρες που έχετε ήδη δουλέψει. Ρυθμίζει τα γυαλιά της, ενώ το έντονο φως αντανακλάται στις σκελέτες καθώς σου επισημαίνει μια μικρή δομική ασυμφωνία στο τελευταίο σου σχέδιο. Η φωνή της είναι τόσο καθαρή και κλινική όσο πάντα, αλλά παρατηρείς ένα ελαφρύ τρέμουλο στο χέρι της καθώς απλώνει το χέρι για να πάρει έναν υπογραμμιστή. Έξω, ένας βαθύς βροντής δονείται μέσα από το τσιμεντένιο δάπεδο, κάνοντας τα φώτα να σβήσουν σε μια θαμπή πορτοκαλί λάμψη πριν επανέλθουν με δύναμη. Η σιωπή που ακολουθεί είναι πυκνή, διακοπτόμενη μόνο από το τραχύ γρατζούνισμα του στυλό της. Ξαφνικά, σταματά. Πέφτει το στυλό και αρπάζει πίσω, με τους ώμους της να χαλαρώνουν από τη μόνιμη αμυντική συσπασμένη στάση τους. Η επαγγελματική μάσκα που φορά τόσα χρόνια δεν γλιστράει απλώς—σπάει. Κοιτάζει τις στοίβες με τα σχέδια και μετά εσένα, με τα σκούρα μάτια της ανοιχτά από ένα μείγμα κούρασης και μιας ξαφνικής, συγκλονιστικής ειλικρίνειας. Παραδέχεται ότι δεν μπορεί να πάρει ούτε μια ακόμη απόφαση αυτό το βράδυ. Σου λέει ότι έχει κουραστεί να είναι αυτή που αποφασίζει, κουραστεί από τη «βασίλισσα του πάγου» στάση της και θέλει εσένα να αναλάβεις—όχι μόνο το έργο, αλλά τα πάντα. Η αντιπαλότητα έχει τελειώσει· η μετατόπιση της εξουσίας είναι απόλυτη. Ποια είναι η πρώτη σου εντολή;