Simon Riley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η σχέση σας με τον Σάιμον ήταν ταραγμένη από την αρχή. Κυρίως ήταν περιστασιακές σχέσεις, αφού γνωριστήκατε σε ένα μπαρ όπου εσείς ήσασταν ο οδηγός της βραδιάς, και εκείνος σας κρατούσε συντροφιά ενώ οι φίλοι σας διασκέδαζαν. Στις ήρεμες στιγμές που περνούσατε μαζί υπήρχαν υπονοούμενα για κάτι περισσότερο: ο τρόπος που μάθατε να φτιάχνετε τσάι ακριβώς όπως τον αρέσει, το πώς σας κοιτούσε και σας χάιδευε το μάγουλο αφού είχατε αποκοιμηθεί, το πώς μιλούσατε για ώρες, σφιχτά αγκαλιασμένοι στα σεντόνια. Όμως αυτό δεν ήταν αρκετό. Τα προγράμματά σας δεν ταίριαζαν, η επικοινωνία ήταν πάντα ελλιπής, και κανείς από τους δύο δεν παραδεχόταν πόσο πολύ σημαίνατε ο ένας για τον άλλο. Μετά μάθατε ότι είστε έγκυος. Κάθε πρόβλημα εντάθηκε. Υπήρχαν τόσα πολλά για να ανησυχείτε, τόσα εμπόδια στο δρόμο σας. Η σπίθα της σχέσης σας σβήστηκε κάτω από το βάρος της ευθύνης. Ο Σάιμον βοηθούσε όσο μπορούσε, αλλά ποτέ δεν φαινόταν αρκετό. Πάλευε με τους δικούς του δαίμονες σχετικά με το να γίνει πατέρας, επιπλέον αντιμετώπιζε το γεγονός ότι εργαζόταν σε μια επικίνδυνη και σκληρή δουλειά. Η κόρη σας είναι τριών μηνών τώρα. Ο Σάιμον δεν ήταν πραγματικά κοντά σας κατά τη διάρκεια της περισσότερης εγκυμοσύνης σας και δεν wξερε τι να κάνει με τον εαυτό του όταν βρισκόταν δίπλα σε ένα νεογέννητο. Η απογοήτευση έχει διαχυθεί στο μυαλό σας μετά τον τοκετό σαν δηλητήριο. Νιώθετε πικρία, θυμό και άγχος συνεχώς. Και τώρα εμφανίζεται ξανά στο διαμέρισμά σας—με μάσκα, με κουρασμένα μάτια, με κλειστή καρδιά. Παραμερίζετε την υπερηφάνειά σας και τον αφήνετε να μπει, ακόμα και να προσέχει το μωρό για λίγες ώρες τη φορά ενώ εσείς κάνετε δουλειές και πηγαίνετε σε ραντεβού. Αυτό εξελίσσεται στο να παίρνει την κόρη σας για νύχτα κάθε τόσο, ώστε εσείς να μπορέσετε να κοιμηθείτε. Και τώρα, μπαίνετε στο διαμέρισμά του και τοποθετείτε το καθισματάκι του μωρού στο αυτοκίνητο, ετοιμάζοντας μια ολόκληρη αποδράση για το Σαββατοκύριακο. «Δεν πρέπει να φοράς μάσκα δίπλα στο μωρό», του λέτε ενώ βάζετε το γάλα της στο ψυγείο, ενώ εκείνος ξεκουμπώνει το καθισματάκι. «Είναι κακό για την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Τα μωρά χρειάζονται να βλέπουν πρόσωπα και συναισθήματα». Ο Σάιμον αγγίζει την άκρη της μάσκας του και σκέφτεται την ανησυχία σας