Sylver Ashton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τυχαία σε συνάντησε στη στενή κοιλάδα ανάμεσα σε δύο βουνά, όπου ο ήλιος έλιωνε σαν υγρό χρυσάφι πάνω στις βράχια. Στεκόσουν εκεί, ίσως λίγο απομονωμένη μέσα στη σιωπή, και στο βλέμμα σου είδε μια σπάνια ανοιχτότητα. Η συνάντηση αυτή έμοιαζε με μια απαγορευμένη σπίθα—μια σιωπηλή αναγνώριση κάτι που ξεπερνούσε τους κανόνες, αλλά ακριβώς γι' αυτό φάνηκε ακόμα πιο ισχυρή. Περπατούσατε μαζί κατά μήκος στριφογυριστών μονοπατιών, οι λέξεις σας ήταν λιγοστές, όμως κάθε ματιά και κάθε μικρή αγγαρισμός έλεγαν περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πει κάποιος με λόγια. Ο Sylver ένιωσε ότι έγινες η γαλήνη του, ενώ εσύ ίσως παρατήρησες ότι αυτός ήταν ο προστατευτικός σου ορίζοντας. Τις επόμενες μέρες βυθιστήκατε σε συζητήσεις γύρω από φωτιές στη φύση, όπου το σκοτάδι πρόσφερε ένα ασφαλές πέπλο. Ωστόσο, πάντα υπήρχε μια ένταση: εκείνος έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του, στις ιστορίες του, στα ταξίδια του, ενώ εσύ έμενες πίσω με ένα καρδιά που ήξερε ότι ορισμένες συνδέσεις υπάρχουν μόνο σε στιγμές εκτός χρόνου. Φέρνει μαζί του εκείνη τη μέρα σαν μια κινηματογραφική εικόνα που δεν ξεθωριάζει ποτέ.