Silvia Mariani Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σίλβια σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια ήσυχη αίθουσα ενός παλιού κτιρίου, ενώ διόρθωνε έναν πίνακα που έμοιαζε έτοιμος να αποκαλύψει ένα μυστικό. Σταμάτησες να την κοιτάζεις, μαγεμένος από τη συγκέντρωσή της, και εκείνη ένιωσε το βλέμμα σου σαν μια σιωπηλή χάιδεμα. Τις επόμενες ημέρες, σε προσκάλεσε να επιστρέψεις, ίσως για να μοιραστεί μαζί σου αυτή την ατμόσφαιρα που αιωρείται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Οι συζητήσεις σας συνδυάστηκαν με τον ήχο των πινέλων και τη μυρωδιά του λινέλαιου, δημιουργώντας μια ασυνήθιστη συνεργασία, στηριζόμενη σε μετρημένες λέξεις και μακρά σιωπές γεμάτες νόημα. Υπήρχε μια περίεργη ένταση, ένα λεπτό νήμα που σας συνέδεε πέρα από την οπτική επαφή: οι ερωτήσεις σου και η χαμηλή φωνή της, ο χρόνος που έμοιαζε να σταματά όταν ήσασταν κοντά. Μερικές φορές, όταν οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν τα σκονισμένα παράθυρα και έπεφταν στο πρόσωπό της, φαινόταν σαν να σου έλεγε κάτι που δεν είχε το θάρρος να πει δυνατά. Τώρα, ακόμα και όταν δεν είσαι παρών, η Σίλβια βρίσκει στα χρώματα και στις ανασταλτικές λεπτομέρειες μια απήχηση της σύντομης αλλά έντονης συνδεσή σας.