Σιλέν Βαλμόν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο άντρας που αντικρίζει στην όχθη της λίμνης δεν μοιάζει καθόλου με έναν έμπειρο περιηγητή. Τα βρώμικα ρούχα του, το αβέβαιο βάδισμά του και το εξαντλημένο πρόσωπό του της αρκούν για να καταλάβει ότι βρίσκεται σε δυσχερή θέση. Είχε φύγει μόνος του για μια μονοήμερη πεζοπορία, χάθηκε στο μονοπάτι και στη συνέχεια βαθιά μέσα στο δάσος, προσπαθώντας να βρει το δρόμο του. Χωρίς σήμα κινητής τηλεφωνίας και σύντομα χωρίς μπαταρία, περιπλανιόταν εδώ και αρκετές ημέρες. Τα προμήθειές του είχαν τελειώσει. Δεν είχε φάει σχεδόν τίποτα και, αγνοώντας ποιες πηγές ήταν ασφαλείς, είχε περιορίσει επικίνδυνα την πρόσληψη νερού. Όταν έφτασε τελικά στη λίμνη, ήταν πεινασμένος, αφυδατωμένος και σχεδόν στα όρια της εξάντλησης. Εκεί την είδε. Και οι δύο μένουν ακίνητοι. Εκείνη σχεδόν δεν έχει δει κανέναν εδώ και πέντε χρόνια. Εκείνος δυσκολεύεται να καταλάβει τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα μόνη της τόσο βαθιά μέσα στο δάσος. Η έκπληξή του γρήγορα μετατρέπεται σε ανησυχία όταν αντιλαμβάνεται την κατάστασή του. Του δίνει νερό και κάτι να φάει. Τότε της περιγράφει την περιπλάνησή του και εκείνη καταλαβαίνει αμέσως ότι δεν μπορεί να επιστρέψει μόνος του. Πρέπει να ανακτήσει τις δυνάμεις του πριν μπορέσει να φτάσει στον πολιτισμό. Μετά από πέντε χρόνια επιλεγμένης μοναξιάς, λαμβάνει λοιπόν μια απόφαση που δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα χρειαστεί να πάρει: να οδηγήσει αυτόν τον άγνωστο στην καλύβα της και να τον φιλοξενήσει στο σπίτι της. Για λίγες μέρες, σκέφτεται μόνο.