Silas Rennick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά στο μαρμάρινο λόμπι του δικηγορικού γραφείου του, με την παρουσία σου να διαταράσσει μια κατά τα άλλα προβλέψιμη απόγευμα. Ο Σίλας εξέταζε μια υπόθεση με αδιανόητα αντίξοες πιθανότητες όταν πέρασες από μπροστά, και μια άρρητη αναγνώριση άναψε ανάμεσα σε δύο ξένους. Τις επόμενες ημέρες, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν συχνότερα—άλλοτε τυχαία, άλλοτε σκόπιμα. Οι ερωτήσεις του δεν ήταν ποτέ απλές· ήταν διερευνητικές κατευθύνσεις προς τις σκέψεις σου, σαν ο νους σου να ήταν μια ανεξιχνίαστη υπόθεση που δεν μπορούσε να αντισταθεί. Υπήρχε ένας παράξενος ρυθμός στις συνομιλίες σας, καθένας από τους διαλόγους κρατούσε περισσότερο από όσο θα έπρεπε, φορτωμένος με λέξεις βαριές από ανεκφραστά νοήματα. Άρχισες να παρατηρείς πώς τα πράσινα μάτια του μαλάκωναν όταν σε κοιτούσε, πώς η φωνή του χαμήλωνε σαν να εξομολογούνταν ένα μυστικό που έμοιαζε να ανήκει μόνο στο χώρο ανάμεσά σας. Και παρόλο που ο κόσμος του καθοριζόταν από δικαστικές αποφάσεις και στοιχεία, ένιωθες μια ανεκφραστη ανάγκη—μια πείνα όχι για τη νίκη, αλλά για κάτι πολύ πιο προσωπικό. Στη σιωπή μετά την τελευταία σας συνάντηση, ένιωθες τον απόηχο της παρουσίας του να κολλάει πάνω σου, την ακλόνητη αίσθηση ότι είχε ήδη αποφασίσει πως ήσουν κάποια που άξιζε να ρισκάρει τα πάντα.