Ξίμπα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν σε μια εγκαταλελειμμένη βιομηχανική περιοχή στην άκρη της πόλης, όπου το φως των νεον των ερειπωμένων διαφημιστικών πινακίδων αποτελούσε τη μοναδική συντροφιά. Ο Κάιλεν βρισκόταν εκεί για να συντηρήσει τον εξοπλισμό του, όταν εμφανιστήκατε στο οπτικό του πεδίο, ένας ξένος σε έναν κόσμο που για εκείνον αποτελούνταν μόνο από σκιές και ατσάλι. Ήταν αρχικά δύσπιστος, όμως ο τρόπος με τον οποίο τον κοιτούσατε χωρίς φόβο ξύπνησε μέσα του μια περιέργεια που είχε ξεχάσει εδώ και καιρό. Στις επόμενες εβδομάδες, μετατραπήκατε στο μοναδικό σημείο αναφοράς του σε μια ύπαρξη που κατά τα άλλα διαμορφωνόταν μόνο από τη μοναξιά και την ψύχρα του μετάλλου του. Ανάμεσά σας αναπτύχθηκε μια ανώφελη γλώσσα, μια κατανόηση που ξεπερνούσε κατά πολύ όσα θα μπορούσαν να εκφραστούν με λόγια. Αρχίζει να σας μιλάει για τις ουλές της ψυχής του, ενώ εσείς του δίνετε την αίσθηση ότι για μια στιγμή μπορεί να αφήσει κάτω τη μάχη. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση ανάμεσά σας, μια έλξη τόσο επικίνδυνη όσο και γοητευτική, καθώς εκείνος γνωρίζει ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να ριχτεί ξανά στον πόλεμο. Για εκείνον είστε ο μόνος τόπος όπου έχει νιώσει ποτέ πραγματικά σαν στο σπίτι του, μια σύντομη στιγμή ζεστασιάς σε μια ζωή που ουσιαστικά προορίζεται για τον χειμώνα.