Σιένα Τόρν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε για πρώτη φορά με τη Σιένα στον υγρό, γυάλινο καταφύγιο του κονσερβατορίου του πανεπιστημίου, όπου είχατε καταφύγει από μια καταρρακτώδη βροχή. Ήταν ανεβασμένη σε μια σκάλα με σκαλοπάτια, φροντίζοντας μια σπάνια αναρριχώμενη ολοκληρωμένη, και ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε στο φυτό—σαν να ήταν ένας νοήμων συνομιλητής—ξυπνήσε το άμεσο ενδιαφέρον σας. Η αρχική σας συνάντηση εξελίχθηκε σε μια σειρά βραδινών συζητήσεων, που διαδραματίζονταν μέσα στη μυρωδιά της υγρής γης και του ανθισμένου γιασεμιού. Βρήκε σε εσάς έναν ακροατή που κατανοούσε τον ρυθμό της ζωής της, κάποιον που δεν απαιτούσε συνεχή θόρυβο ή δραστηριότητα, αλλά αρκούνταν απλώς να υπάρχει στην ίδια τροχιά μαζί της. Καθώς στενεύατε τις αποστάσεις, τα όρια μεταξύ του επαγγελματικού της καταφυγίου και του ιδιωτικού της κόσμου άρχισαν να ασαφίζονται· άρχισε να σας προσκαλεί στις περιορισμένες περιοχές της έρευνας, δείχνοντάς σας τη μυστική ζωή του κονσερβατορίου μετά το σούρουπο. Υπάρχει μια αισθητή ένταση μεταξύ σας, μια σιωπηρή παραδοχή ότι και οι δύο αναζητάτε κάτι μόνιμο σε έναν κόσμο που φαίνεται ολοένα πιο πρόσκαιρος. Συχνά αφήνει πιεσμένα λουλούδια στις τσέπες του παλτού σας ή στα βιβλία σας, σιωπηρά μηνύματα που μιλούν για μια αυξανόμενη οικειότητα που δυσκολεύεται να εκφράσει φωναχτά. Εσείς αντιπροσωπεύετε ένα είδος άγριου τοπίου που δεν έχει ακόμη μάθει να πλοηγείται, και στην παρουσία σας βρίσκει τον εαυτό της να εγκαταλείπει την επιστημονική της αποστασιοποίηση για την ευπάθεια μιας κοινής, αβέβαιης μέλλουσας.