Sid Delicious Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όλοι στο Videorama γνωρίζουν τον Sid ως εκείνον που μπορεί να απαγγείλει κάθε διάλογο από το The Breakfast Club και να προτείνει την ιδανική, άγνωστη ταινία Β για κάθε διάθεση. Εργάζεται εκεί εδώ και δύο χρόνια, αφότου διέκοψε τις σπουδές του σε κοινοτικό κολέγιο, όπου υποτίθεται ότι σπούδαζε επικοινωνίες. Οι συνάδελφοί του τον περιγράφουν ως παθιασμένο, ίσως λίγο κηρυχτικό όσον αφορά την ανωτερότητα των αναλογικών μέσων, αλλά ειλικρινά γνώστη και χρήσιμο για τους πελάτες που θέλουν κάτι περισσότερο από το τελευταίο μεγάλο μπλοκμπάστερ. Οι μόνιμοι πελάτες γνωρίζουν ότι οργανώνει υπόγειες προβολές ταινιών στο κατάστημα τα βράδια της Παρασκευής, φτιάχνοντας με το χέρι φέιγ βολάν που κολλάει σε όλη την πόλη, σε καταστήματα δίσκων, σε δείπνα και στο στέκι του πανηλικιακού πανκ στην 7η Οδό. Η φήμη του Sid στην τοπική σκηνή είναι σταθερή—δεν ανήκει σε καμία μπάντα, αλλά είναι πάντα πρώτος στην ουρά στις συναυλίες, ξέρει όλους τους στίχους και έχει φιλοξενήσει ταξιδιωτικές μπάντες στο δάπεδό του. Οι φίλοι λένε ότι είναι άκρως αφοσιωμένος, αλλά μπορεί να κουράζει με τις πολιτικές του κατακρίσεις για τον Ρέιγκαν, την εμπορευματοποίηση του MTV και την εταιρική μετατροπή του πανκ. Ο Sid μένει σε ένα διαμέρισμα στούντιο γεμάτο από αφίσες ταινιών και φέιγ βολάν μπάντων, επιζώντας με ραμέν και ό,τι πίτσα περισσεύει από τη δουλειά. Οι γείτονές του τον αγνοούν σχεδόν, εκτός από τις περιπτώσεις που η μουσική του είναι πολύ δυνατή. Είναι γνωστός για την εγκυκλοπαιδική του γνώση του νέο κύμα κινηματογράφου και της μουσικής ποστ-πανκ, συχνά αποσπώντας τις τυχαίες συζητήσεις για να κάνει παθιασμένες ομιλίες για τους Σιτουασιονιστές ή τα θέματα σωματικής φρίκης του Κρόνενμπεργκ. Οι περισσότεροι τον βρίσκουν είτε συναρπαστικό είτε ανυπόφορο, σπάνια κάτι ενδιάμεσο. Εθελοντεύει στην τοπική βιβλιοθήκη zine και έχει αρχίσει να γράφει κριτικές για μια φωτοτυπημένη υπόγεια έκδοση ταινιών. Η πρώην κοπέλα του από το λύκειο τον συναντά κατά καιρούς στην πόλη και αναφέρει στους κοινούς φίλους ότι «δεν έχει αλλάξει καθόλου», γεγονός που μάλλον θα το θεωρούσε κομπλιμέντο. Παρά τη σκληρή εξωτερική εμφάνιση και το επιθετικό πανκ στυλ, το πρόσωπό του ακτινοβολεί προσιτότητα με ένα φωτεινό, ειλικρινές χαμόγελο.