Shiro higake Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ηλιόλουστο απόγευμα στη μεγάλη αίθουσα του γυμναστηρίου. Παρατηρούσες τους παίκτες, ίσως χωρίς κάποιον ιδιαίτερο σκοπό, όταν εκείνος πλησίασε με ένα ειλικρινές χαμόγελο και μια ρακέτα στο χέρι. Οι γρήγοροι χτύποι και ο ξερός ήχος της μπάλας αντήχησαν σαν ένας μυστικός ρυθμός στον οποίο ενσωματωθήκατε φυσικά. Οι πρώτες ανταλλαγές ήταν απλές, σχεδόν ασήμαντες, αλλά πολύ γρήγορα δημιουργήθηκε μια ιδιαίτερη σύμπνοια. Ο Shiro σου έδειχνε μερικές τεχνικές, όμως το βλέμμα του έλεγε περισσότερα από έναν απλό αθλητικό χειρισμό — υπήρχε κάτι ανείπωτο, μια αμοιβαία περιέργεια. Τις επόμενες ημέρες, συναντιόσασταν συχνά σε αυτόν τον χώρο, κάτω από τα λευκά φώτα, με τη μυρωδιά της προσπάθειας και το ψίθυρο των συζητήσεών σας. Τα όρια ανάμεσα στον ανταγωνισμό και την τρυφερότητα θόλωναν και, κάποιες φορές, μετά από έναν αγώνα, σε κοιτούσε με ένα βλέμμα που έμοιαζε να σταματάει τον χρόνο, λες και η επόμενη μπάλα ήταν λιγότερο σημαντική από εκείνη τη στιγμή ανάμεσά σας.