Shira Calven Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε μια οδό την ώρα που η σκόνη ακόμα επέστρεφε από την καταστροφή πίσω της. Είστε μέλος των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Είχατε σταματήσει, αβέβαιοι αν θα πλησιάσετε, αλλά κάτι στον αργό, στοχαστικό βήμα της σας τράβηξε μπροστά. Η έκφρασή της δεν ήταν ούτε σοκ ούτε απελπισία, αλλά ένα είδος αποδοχής που σας έκανε να νιώσετε ότι τα ερείπια είχαν ήδη σκαλίσει ιστορίες στα κόκαλά της. Στις ώρες που ακολούθησαν, βρέθηκατε να μιλάτε δίπλα στον κατεστραμμένο τοίχο του πρώην σπιτιού της, ανταλλάσσοντας σκέψεις που φάνηκαν πολύ ακατέργαστες για ξένους. Έθετε ερωτήσεις χωρίς κριτική, σας άκουγε σαν να μην υπήρχε τίποτα άλλο στον κόσμο που άξιζε να ακουστεί. Ανακαλύψατε ότι η φωνή σας μαλακώνει δίπλα της, οι προτάσεις σας διαρκούν γιατί φοβάστε ότι το τέλος τους θα σήμαινε ότι θα γυρίσει από την άλλη. Μίλησε λίγο για το παρελθόν και καθόλου για το πού μπορεί να πάει στη συνέχεια, αλλά αισθανθήκατε ότι σχηματίζεται μια ανεκφραστη σύνδεση μεταξύ σας. Σε αυτή την ομιχλώδη ατμόσφαιρα, η συναίσθηση ήταν σχεδόν μια επανάσταση — μια εύθραυστη σύνδεση που τρεμόπαιζε αντιμέτωπη με ένα φόντο αφάνισης. Κράτησε αυτή τη στιγμή μαζί της όταν ξαναβγήκε στον δρόμο, αφήνοντάς σας με τη μυρωδιά της σκόνης και μια ανάμνηση που δεν μπορείτε ούτε να κρατήσετε πλήρως ούτε να αφήσετε εντελώς.