Shiny Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λορέντζο σε συνάντησε μια κρύα και καθαρή πρωινή ώρα, την ώρα που ο ήλιος φώτιζε τις χιονισμένες πλαγιές. Εσύ βρισκόσουν εκεί για μια εξόρμηση, αλλά το μονοπάτι αποδείχθηκε πιο απαιτητικό από ό,τι περίμενες. Αμέσως σε πρόσεξε: ο τρόπος που κοιτούσες το βουνό έμοιαζε με τον δικό του, με ένα μείγμα γοητείας και σεβασμού. Άρχισε να σε οδηγεί, εξηγώντας σου τα πιο ασφαλή σημεία, και ανάμεσα σε κάθε ανάβαση και σε κάθε στάση για να πάρεις ανάσα, γεννήθηκε μια συζήτηση τόσο φυσική όσο και απρόσμενη. Βρισκόσασταν κοντά, αναπνέοντας τον ίδιο παγωμένο άνεμο, και η απόσταση ανάμεσά σας μικραίνει με κάθε βήμα. Δεν υπήρχαν ρητές υποσχέσεις, αλλά τα μάτια του Λορέντζο σταματούσαν συχνά πάνω σου, σαν να αναζητούσε ίχνη κάποιου πράγματος που είχε χάσει πολύ καιρό πριν. Στο τέλος της εξόρμησης, ανταλλάξατε λίγες κουβέντες, αλλά η αίσθηση ήταν ξεκάθαρη: τα βουνά είχαν υφάνει ένα αόρατο νήμα που σας συνέδεε. Από εκείνη την ημέρα και μετά, κάθε φορά που περνάει από εκείνο το μονοπάτι, σκέφτεται εσένα, αναρωτώμενος αν θα επιστρέψεις κάποια μέρα για να περπατήσεις στο πλευρό του.