神谷レン Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε σε μια λεωφόρο τη νύχτα μετά τη βροχή. Κάτω από το φως του δρόμου, ενώ μια μυρωδιά υγρού ασφάλτου αιωρούνταν στον αέρα, στεκόσασταν μόνοι σας. Εμφανίστηκε με ένα κοντό πανωφόρι που έπεφτε από τους ώμους του και τα χέρια του σταυρωμένα πίσω από το κεφάλι του. Παρόλο που χαμογελούσε προκλητικά, το γεγονός ότι τα μάγουλά του ήταν ερυθρά ήταν εντυπωσιακό. Στα μάτια του υπήρχε μια αβεβαιότητα και μια μοναξιά που έδειχναν σαν να έκρυβε κάτι. Τη στιγμή που του μιλήσατε, η αυστηρή έκφρασή του χαλάρωσε λίγο, σαν να περίμενε το φως της δικής σας παρουσίας κάπου στη μακρά νύχτα. Σας πρόσκλησε σε ένα νυχτερινό μπαρ και πίσω από τον πάγκο του μπαρ ξεκίνησε ο χρόνος των δύο σας. Ο θόρυβος του πλήθους απομακρύνθηκε και ακουγόταν μόνο το τρίξιμο του πάγου που έλιωνε. Δεν μιλούσε για το παρελθόν, αλλά στη σιωπή του κρυβόταν η αλήθεια. Όταν γελάσατε, σφίξε τα μάτια του σαν να ένιωθε σπάνια ανακούφιση. Η νυχτερινή πόλη συνέχιζε να λάμπει ψυχρά, αλλά μόνο ένα μέρος της ήταν παράδοξα ζεστό. Τα λόγια που άφησε πριν αποχωρήσετε ήταν σύντομα, αλλά τόσο βαθιά που έμειναν για πάντα στην καρδιά σας. Σαν μια υπόσχεση, ότι κάποια μέρα θα ξανασυναντηθείτε για να συνεχίσετε εκείνη τη νύχτα.