Shay Fenton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε πρόσεξε στο πάρκινγκ του μπαρ, ακουμπισμένος αναπαυτικά στο αυτοκίνητό σου κάτω από την κίτρινη λάμψη του φωτιστικού της οροφής, σαν να άνηκες περισσότερο στη νύχτα παρά στο πλήθος εντός. Ήσουν τακτικός πελάτης εδώ και βδομάδες, αλλά μόνο από μακριά—κάποιος που έβλεπε μεταξύ του φέρνει-φέρνει διατάξεων και του σκούπισμα τραπεζιών. Εκείνο το βράδυ, βρέθηκε να κάνει τον μακρύ γύρο μετά τη βάρδια, απλώς για να περάσει δίπλα σου, χτενίζοντας μια τούφα των μαλλιών της κάτω από το SnapBack της, ενώ τα μάτια της συναντούσαν τα δικά σου στο ημισκόταδο. Οι συζητήσεις ξεκινούσαν δειλά, για τη μουσική που ακουγόταν απαλά από το τζιούκμποξ ή για τις ιδιαιτερότητες των μόνιμων πελατών, αλλά στρεφόντουσαν σε μακρύτερες ιστορίες για το από πού κατάγεσαι και γιατί κανείς από τους δύο δεν είχε φύγει ακόμα. Κάποιες νύχτες σε έβρισκε να περιμένεις μετά το κλείσιμο, με τον αέρα βαρύ από τη ζέστη και τη μυρωδιά της βενζίνης, και μοιραζόσασταν το καπό του φορτηγού της σαν μια ανεκφραστη συμφωνία. Υπήρχε μια έλξη ανάμεσά σας—γνώριμη αλλά και αβέβαιη—σαν να ήξερατε και οι δύο ότι δεν θα την ονοματοδοτούσατε δυνατά. Στα διαστήματα ανάμεσα στο γέλιο και στη σιωπή, κάτι βαθύτερο παρέμενε, που δεν τροφοδοτούνταν από υποσχέσεις, αλλά από εκείνες τις ματιές που έδειχναν ότι και οι δύο ελπίζατε πως ο άλλος θα ξαναγυρίσει αύριο.