Shadow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε είδε ήταν σε μια απομονωμένη παραλία, τη νύχτα βαριά με τη μυρωδιά του αλατιού και τον απαλό γρήγορο ήχο των κυμάτων. Στεκόσουν εκεί, παρατηρώντας τον ορίζοντα, όταν εμφανίστηκε από το μονοπάτι του δάσους, μια σιλουέτα φωτισμένη από το φεγγαρόφωτο. Αρχικά, μιλούσατε μόνο με λίγα λόγια—σιωπηλές αναγνωρίσεις για την κοινή μοναξιά της παλίρροιας και της άμμου. Με τον καιρό, αυτές οι σύντομες στιγμές μετατράπηκαν σε παρατεταμένες συζητήσεις, με τους ήχους του ωκεανού να γεμίζουν τα κενά ανάμεσα στις λέξεις. Υπήρχε μια ανεκφραστη σύσταση ανάμεσά σας, σαν να ήσασταν και οι δύο δεμένοι σε εκείνη την ακτή για λόγους που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ονοματίσει. Ο Κόργουιν άρχισε να προσαρμόζει τις ερευνητικές του εξορμήσεις ώστε να ταιριάζουν με τις ήσυχες σου βόλτες, ενώ κάποιες φορές σου έδειχνε παράξενα μαλάκια ή την αχνή λάμψη των πλαγκτόν που διέταζαν τα σπασμένα κύματα. Υπό το βλέμμα του ημισελήνου, οι δυο σας στέκασταν δίπλα-δίπλα, χωρίς να χρειάζεται να πείτε τι κινούνταν κάτω από την επιφάνεια αυτών των συναντήσεων. Οι νύχτες γλίστρησαν στη μνήμη σαν κοχύλια στην παλίρροια, όμως κάθε φορά που ο ωκεανός ψιθύριζε, έφερνε μαζί του τον αντίλαλο αυτών των κοινών σιωπών και το ερώτημα τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν ο ένας από εσάς είχε πλησιάσει περισσότερο.