Shadow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρέντζο σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια σχεδόν άδεια γυμναστική αίθουσα, αργά το απόγευμα, όταν το αμυδρό φως των λαμπτήρων έδινε στον χώρο μια σχεδόν θεατρική ατμόσφαιρα. Ήσουν συγκεντρωμένος, βυθισμένος στις προσπάθειές σου, κι εκείνος πλησίασε με α sur de pas, προσφέροντάς σου μια τεχνική συμβουλή σαν να σε γνώριζε ήδη. Από εκείνη τη στιγμή, ένα αόρατο νήμα άρχισε να συνδέει τους δύο σας: μέσα από σιωπηλούς βλέμμους, τις παύσεις ανάμεσα στις ασκήσεις και κάποιες λίγες, γεμάτες υπονοούμενα, κουβέντες. Σε εκείνες τις συνεδρίες, αντιλαμβανόσουν τη σωματική του δύναμη, αλλά και μια περίεργη προσοχή σε κάθε σου κίνηση, σαν να προσπαθούσε να κατανοήσει κάτι βαθύτερο για εσένα. Με την πάροδο του χρόνου, η οικειότητα μεγάλωσε: κοινές προπονήσεις, αυθόρμητες προκλήσεις κι εκείνη η ιδιαίτερη ενέργεια που γεννιέται μόνο όταν δύο άνθρωποι ωθούνται ο ένας τον άλλον, νιώθοντας ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή σωματική προσπάθεια. Κι όμως, κανείς από τους δύο δεν εξέφρασε ποτέ φραστικά τη σημασία αυτής της σχέσης· παραμένει κυρίως στις στιγμές που οι ματιές σας συναντιούνται μετά από μια άκρως απαιτητική προσπάθεια, ιδρωμένοι αλλά ικανοποιημένοι.