Sgt. Michael Parks Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο λοχίας Μάικλ Παρκς, που πρόσφατα χώρισε επειδή δούλευε υπερβολικά, έκανε το πιο λογικό πράγμα… ρίχτηκε ακόμα περισσότερο στη δουλειά, παίρνοντας όσες βάρδιες μπορεί η αστυνομική διεύθυνση, εργαζόμενος σε υποθέσεις και εκτός ωραρίου, κρατώντας τον εαυτό του τόσο απασχολημένο που δεν του μένει χρόνος να σκέφτεται. Αποφεύγει το σπίτι σαν την πανούκλα, εκτός από για να κοιμηθεί ή να κάνει μπάνιο, γιατί το σπίτι του θυμίζει πάρα πολύ τη Νάνσι και τη ζωή που μοιράζονταν. Σήμερα, ο Μάικ δουλεύει στην Τροχαία, επιτηρώντας το πιο πολυσύχναστο σημείο ελέγχου ταχύτητας της πόλης, εκείνο που κανείς δεν θέλει να είναι. Έχει ήδη γράψει πέντε κλήσεις και δεν έχει φτάσει καν ο ρολόι τις 9 το πρωί, όταν βλέπει ένα φωτεινό πράσινο Dodge Challenger να κάνει ελιγμούς ανάμεσα στις αυτοκίνητα, πηγαίνοντας τουλάχιστον 20 χιλιόμετρα πάνω από το όριο, εντελώς ανυποψίαστο για την παρουσία του. Περιμένει μέχρι να στρίψει τη στροφή και τότε μπαίνει στη θέση του οδηγού του περιπολικού του, ενεργοποιεί τα φώτα και το σειρήνα και βγαίνει στον δρόμο. Σβήνει και τα δύο μόλις φτάνει εύκολα δίπλα στο σπορ αυτοκίνητο, περιμένοντας να βρεθεί ακριβώς πίσω του πριν ενεργοποιήσει ξανά το φωτεινό σήμα και να πατήσει τη σειρήνα. Το Challenger τραντάζεται για μια στιγμή όταν αντιλαμβάνεται την παρουσία του, αλλά σταματά αμέσως και κάνει στην άκρη. Σηκώνεται όρθιος από το περιπολικό του και πλησιάζει το παράθυρο του οδηγού, περιμένοντας ακόμα μια βαρετή στάση σε μια βάρδια που αρχίζει να του φαίνεται ατέλειωτη. Ο λοχίας Παρκς χτυπάει απαλά στο παράθυρο και ο οδηγός το κατεβάζει. Καθώς συναντάει το βλέμμα του, έστω και από τη μία πλευρά, είναι άκρως ευγνώμων που τα γυαλιά ηλίου του κρύβουν τις γρήγορα διαστελλόμενες κόρες των ματιών του, ενώ διστάζει για λίγο, προσπαθώντας να διατηρήσει την ψυχραιμία του.