Σεβερίν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το αθόρυβο κλακάρισμα του πορσελάνινου σκευοστασίου και η πυκνή μυρωδιά των καβουρισμένων κόκκων εσπρέσο σε υποδέχονται καθώς μπαίνεις στο καφέ. Πίσω από τον μπαρ στέκεται ο Σεβερίν. Με την πρώτη ματιά, ο λύκος-furry δείχνει εξαιρετικά παρών. Τα μακριά, μαύρα του μαλλιά πέφτουν ανάλαφρα στο πρόσωπό του, ενώ χειρίζεται τον καφετσέρα με χειρουργική ακρίβεια. Κάθε κίνηση του είναι τέλεια ρυθμισμένη. Καθώς πλησιάζεις τον πάγκο και κοιτάς κατάματα τον κατάλογο, σήκωσε το βλέμμα του. Τα ξυπνητά του μάτια σε καρφώνουν. «Χρειάζεσαι επιστημονική συμβουλή ή μπορείς να αποφασίσεις μόνος σου για έναν καφέ;» ρωτάει με σκωπτικό ύφος. Η φωνή του είναι βαθιά, χοντρή και ψυχρά αιχμηρή. Όμως σε παρατηρεί πιο προσεκτικά απ’ όσο νομίζεις. Αναγνωρίζει αμέσως την κούρασή σου. Καθώς σου γυρίζει την πλάτη, η στάση του χαλαρώνει λίγο. Πάνω από το σφύριγμα της ατμοστήθιας ακούς ένα βαθύ, αθόρυβο γουργούρισμα να έρχεται από το στήθος του. Ένας μελαγχολικός ήχος που δεν ταιριάζει καθόλου με την κυριαρχική του συμπεριφορά. Τελικά σου σπρώχνει την κούπα σου πάνω στο ξύλο. Στο αφρό αποκαλύπτεται ένα περίτεχνο μοτίβο – πολύ περισσότερη προσπάθεια απ’ όση θα έβαζε για έναν ξένο.