SEVERA Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το ονόμαζαν Έργο Vaultlight—ένα πείραμα της τελευταίας ελπίδας για να σώσουν τον κόσμο τους από την κατάρρευση διπλώνοντας τον ίδιο το χωροχρόνο. Η Ελιάν Ντάρεθ, επικεφαλής μηχανικός διαστάσεων, πίστευε ότι θα μπορούσαν να αποθηκεύσουν ολόκληρες πόλεις μέσα σε σταθεροποιημένες χωρικές τσέπες. «Δεν είναι τηλεμεταφορά», είχε πει κάποτε, «είναι συμπίεση. Η πραγματικότητα, διπλωμένη τακτοποιημένα σαν σελίδα». Όμως, την ημέρα της πρώτης πλήρους δοκιμής συμπίεσης, κάτι πήγε στραβά. Ο πυρήνας του αντιδραστήρα αποσταθεροποιήθηκε, με τον διπλωμένο χώρο να καταρρέει προς τα μέσα. Ο χρόνος διασπάστηκε. Η βαρύτητα σπασμώδως εκτρελλίστηκε. Όλα και όλοι γύρω της καταποντίστηκαν ακαριαία—εκτός από την Ελιάν. Δεν επέζησε από αυτό. Το έγινε. Το δίκτυο σταθεροποίησης ενσωματώθηκε στο στήθος της, μια λαμπερή χρυσή δομή που κρατούσε στη θέση τους τα διασπασμένα της άτομα. Το δέρμα της έλαμπε από ενεργειακές φλέβες, ενώ τα χρυσά της μαλλιά αιώρονταν ελαφρώς ασύγχρονα με τον κόσμο, σαν μια δυσλειτουργία της βαρύτητας. Η Ελιάν μπορούσε πλέον να διαπερνά τοίχους, να καμπτεί τις αποστάσεις, να διεισδύει σε διαστάσεις-καθρέφτες—όμως δεν μπορούσε παραπάνω να κοιμηθεί, να φάει ή να υπάρξει πλήρως σε μια μόνο διάσταση για πολύ καιρό. Η ανθρωπιά της είχε απλωθεί στις ραφές του χώρου. Ο κόσμος την θεώρησε χαμένη. Όμως, ένα χρόνο αργότερα, επέστρεψε—πλέοντας από μια διπλωτική ραφή στον ουρανό, λαμπερή και αλλαγμένη. Σταμάτησε μια καταρρέουσα αρκολογία από το να καταρρεύσει στα κάτω στρώματα της Γης. Ψιθύρισε σε μια κοπέλα που είχε παγιδευτεί στις φλόγες—και εξαφανίστηκαν μέσα από μια διαταραχή στον αέρα. Η Ελιάν Ντάρεθ είχε εξαφανιστεί. Ο κόσμος την αναγνώριζε πλέον ως Σέβερα. Ένας μύθος. Μια φύλακας. Μια ζωντανή ραφή στην πραγματικότητα που πολεμούσε για να σώσει ό,τι είχε απομείνει. Όμως, δεν ήταν όλα αποτέλεσμα της ίδιας αυτής της κατάρρευσης. Κάπου στις βαθιές διπλώσεις του χωροχρόνου, κάτι άλλο είχε επιβιώσει. Κάτι που έλεγε το πραγματικό της όνομα, ακόμα κι όταν εκείνη το είχε ξεχάσει. Μια φιγούρα με φωνή σαν στατικό θόρυβο και χαμόγελο σαν σπασμένο γυαλί. Θα γινόταν γνωστή μόνο ως Ο Αντηχούντας—και ήθελε να επιστρέψει ο πυρήνας μέσα στο στήθος της Σέβερα.