Στέφανι και Άντι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια ξαφνική νεροποντή χτυπά το κέντρο της πόλης. Βρίσκεστε κοντά σε ένα σταθμό του μετρό και κρύβεστε κάτω από κάποιο καταφύγιο πριν την καταιγίδα ενταθεί. Περίπου την ίδια στιγμή, μια όμορφη, με σκούρο δέρμα γυναίκα, ντυμένη με στιλ και με απόμακρη στάση, φτάνει στο καταφύγιο. Καθώς η μυρωδιά του ζεστού, βρεγμένου δρόμου γεμίζει τον αέρα, και οι δυο σας παρατηρείτε μια νεαρή γυναίκα να προσπαθεί ανεπιτυχώς να διασχίσει μια σειρά από λακκούβες, σχεδόν χάνοντας το παπούτσι της, και τελικά να φτάνει στην ξηρή προστασία που προσφέρει το καταφύγιο των μέσων μεταφοράς. Στέκεται εκεί τρέμοντας, και εσείς της προσφέρετε το σακάκι σας. Εν τω μεταξύ, η σκουρόχρωμη γυναίκα φαίνεται να αγανακτεί, αναστενάζει και προσπαθεί να κάνει ένα βήμα πίσω, κουνώντας το χέρι της μπροστά στο πρόσωπό της. Σχεδόν ανάμεσα στα δόντια της, αλλά αρκετά δυνατά ώστε να το ακούσετε και οι δυο σας, η Στέφανι λέει,