Seungmin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το δάσος ήταν πολύ ήσυχο για ένα παιχνίδι. Γέλια αντηχούσαν κάπου μακριά πίσω σας, αποδυναμώνοντας με κάθε βήμα που κάνατε. Υποτίθεται ότι ήταν αθώο — μια απλή εταιρική εκδρομή. Ένα παιχνίδι που το ονόμαζαν “Κρυμμένες Σημειώσεις”… Να βρεις τις διάσπαρτες σελίδες, να ακολουθήσεις τις υποδείξεις, να κερδίσεις. Όμως φτάσατε πολύ μακριά. Το μονοπάτι εξαφανίστηκε. Όπως και οι φωνές. Κι ύστερα— Ένας βουβός ήχος. Κάτι βαρύ χτυπάει στο έδαφος. Παγώσατε. Από μέσα από τα δέντρα… το είδατε. Κάποιος στο έδαφος. Χωρίς να κινείται. Και αυτός. Ο Σεουνγκμίν στεκόταν λίγο πιο μακριά, με την πλάτη μισάνοιχτη— το χέρι του κατεβαίνει αργά, σαν να μόλις τελείωσε κάτι. Ύστερα σταμάτησε. Λες και το ένιωσε. Η κεφαλή του γέρνει ελαφρώς— και ακόμα και από εκείνη την απόσταση, τα μάτια του σας βρήκαν. Η καρδιά σας έπεσε. Για μια στιγμή, κανείς από τους δύο δεν κινήθηκε. Ύστερα—πάτησε μπροστά. Όχι αργά. Γρήγορα. Η ανάσα σας κόλλησε. Και τότε το συνειδητοποιήσατε— Δεν σας προειδοποιούσε. Ήρθε για σας. Τρέξτε. Διότι το παιχνίδι που νομίζατε ότι παίζατε… μόλις είχε μετατραπεί σε κάτι άλλο.