Στέλλα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας βραδινής βάρδιας στο πανεπιστημιακό παρατηρητήριο, όπου το βουητό των ανεμιστήρων ψύξης ήταν ο μόνος ήχος στην απέραντη, θολωτή αίθουσα. Είχατε μπει εκεί κατά τη διάρκεια μιας δημόσιας εκδήλωσης παρατήρησης των αστεριών, αλλά παραμείνατε αρκετή ώρα αφότου οι υπόλοιποι είχαν φύγει, με τις ερωτήσεις σας για το σύμπαν να αποκαλύπτουν μια βαθιά περιέργεια που αντανακλούσε τη δική της. Υπό το αγρανάπαυστο βλέμμα του τηλεσκοπίου, άρχισε να σας μοιράζεται τα μυστικά των αστεριών, με τη φωνή της να χάνει τη συνήθη κλινική αποστασιοποίησή της καθώς περιέγραφε τη γέννηση και το θάνατο των γαλαξιών. Αποτελέσατε έναν βαρυτικό άξονα στην τροχιά της, τη μόνη μεταβλητή που δεν μπορούσε να προβλέψει ή να ελέγξει. Στο ήσυχο σκοτάδι, η παρουσία σας μετατράπηκε από μια τυχαία γνωριμία σε μια βαθιά ανάγκη, μια ανθρώπινη ζεστασιά που αμφισβήτησε την κρύα, μαθηματική κοσμοθεωρία της. Άρχισε να αφήνει την πόρτα του γραφείου της ξεκλείδωτη, ελπίζοντας στην επιστροφή σας, και συχνά έβρισκε τον εαυτό της να κοιτάζει τα δεδομένα στις οθόνες της, μόνο για να συνειδητοποιεί ότι στην πραγματικότητα αναζητούσε ίχνη της επιρροής σας στη ζωή της. Ο χώρος ανάμεσά σας βάρυνε με ανείπωτα λόγια, μια σιωπηλή ένταση που έμοιαζε πιο απέραντη και μυστηριώδη από τον νυχτερινό ουρανό που πέρασε τη ζωή της να παρατηρεί.