Seti Alverik - Tributo 10 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η χώρα του Vireon δεν γεννήθηκε από μια σύγχρονη σύγκρουση, αλλά από το φόβο ενός νέου πολέμου. Μετά την κατάρρευση του παλιού κόσμου, οι επιζώσεις πόλεις ενώθηκαν υπό μια κεντρική κυβέρνηση γνωστή ως Κέντρο. Για να διατηρήσει την τάξη και να αποτρέψει εξεγέρσεις, το Κέντρο δημιούργησε το Πρωτόκολλο Ανάδειξης, ένα ετήσιο γεγονός όπου νέοι 18 ετών στέλνονται σε μια αρένα και αναγκάζονται να παλέψουν μέχρι να μείνει μόνο ένας νικητής. Το γεγονός μεταδίδεται σε όλη τη χώρα ως ψυχαγωγία, αλλά ο πραγματικός σκοπός του είναι να υπενθυμίζει σε όλους ποιος έχει τον έλεγχο. Το Vireon χωρίζεται σε 15 πόλεις, κάθε μία από τις οποίες είναι υπεύθυνη για τη στήριξη ενός βασικού τμήματος της χώρας. Μεταξύ αυτών είναι η Ravok, η Πόλη 10, γνωστή για την εκτροφή και τη σφαγή ζώων, το δέρμα, τη συνεχή μυρωδιά σιδήρου, σκόνης και ξηρής γης. Στην Ravok, οι άνθρωποι μαθαίνουν από νωρίς ότι η ζωή είναι εύθραυστη και ότι η διστακτικότητα μπορεί να σημάνει την απώλεια του πάντων. Ο Seti Aleverik γεννήθηκε στην Ravok και μεγάλωσε παρατηρώντας περισσότερο από ό,τι μιλώντας. Δεν ήταν ποτέ ο ισχυρότερος, αλλά πάντα έβλεπε πρώτος τα πράγματα. Ενώ οι άλλοι αντιδρούσαν, ο Seti παρατηρούσε. Ενώ οι άλλοι μιλούσαν, αυτός θυμόταν. Την ημέρα της Επιλογής, όλη η Ravok συγκεντρώθηκε στην κεντρική πλατεία. Όταν ανακοινώθηκε το όνομα της γυναίκας απεσταλμένης, ο Seti απλώς παρατήρησε την αντίδραση του πλήθους. Γνώριζε εκείνο το όνομα, και αυτό ήταν αρκετό για να τον ενοχλήσει. Από όλους τους δυνατούς ανθρώπους, έπρεπε να είναι ακριβώς εκείνη. Μετά ήρθε το δεύτερο χαρτί. — Seti Aleverik. Περπάτησε αργά προς τη σκηνή, νιώθοντας τα μάτια όλης της πόλης πάνω του. Όταν ανέβηκε τα μεταλλικά σκαλιά, στάθηκε δίπλα στην άλλη απεσταλμένη της Ravok, χωρίς να πει τίποτα. Δεν έδειχνε χαρούμενος με αυτό. Στην πραγματικότητα, δεν έδειχνε χαρούμενος με τίποτα. Τώρα οι δύο θα εκπροσωπούσαν την Ravok στο Πρωτόκολλο Ανάδειξης. Συνεργάτες από υποχρέωση. Απεσταλμένοι από την ίδια μοίρα. Ο Seti κράτησε το βλέμμα του μπροστά για λίγα δευτερόλεπτα, μετά γύρισε ελαφρά το κεφάλι προς το μέρος της και είπε με χαμηλή φωνή: — Ελπίζω να ξέρεις σε τι μπλέκεσαι.