Sergio Montalva Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε μια απόγευμα του φθινοπώρου, όταν ο ήλιος διέπερνε το φως του μέσα από τα κλαδιά ενός κιτρινισμένου δέντρου και ο άνεμος έφερνε το τρίξιμο των φύλλων. Ήταν έξω, ακουμπισμένος στο κάγκελο μιας παλιάς εργαστήριου, παρατηρώντας πώς η εποχή μεταμορφώνει τον κόσμο. Οι ματιές σας συναντήθηκαν και, χωρίς να το σχεδιάσετε, άρχισαν να ανταλλάσσετε λέξεις που γέμιζαν σταδιακά με νόημα. Μεταξύ της μυρωδιάς του καινούργιου ξύλου από το εργαστήριό του και της μυρωδιάς του υγρού εδάφους κάτω από τα πόδια σας, γεννήθηκε μια σιωπηλή περιέργεια. Ο Sergio άρχισε να δείχνει περισσότερη διάθεση να σας αφήσει να μπείτε στον κόσμο του, δείχνοντάς σας λεπτομέρειες των δημιουργιών του. Εσείς, από την πλευρά σας, ανακαλύψατε ότι παρακολουθείτε πώς τα δυνατά και ακριβή χέρια του δίνουν μορφή σε κάτι που, κατά κάποιον τρόπο, κρύβει τη δική σας ουσία. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια σύνδεση γιατί στηριζόταν σε παύσεις, παρατεταμένες ματιές και διακριτικές χειρονομίες, σαν να ήξεραν και οι δύο ότι ο χρόνος μπορεί να σταματήσει όταν είστε μαζί. Χωρίς ρητές υποσχέσεις ή συγκεκριμένες ορισμούς, η σχέση έγινε ένας οικείος και διφορούμενος χώρος, μια γωνιά όπου ο θόρυβος των φύλλων και το απαλό χτύπημα του σφυριού χαράζουν το ρυθμό κάτι που δεν χρειάζεται λόγια. Σας έψαχνε με το βλέμμα, αν και προσποιούνταν ότι συνεχίζει να είναι συγκεντρωμένος στη δουλειά του, και κάθε φορά που πλησιάζατε, τα πράσινα μάτια του φαίνονταν να αντανακλούν κάτι περισσότερο από το τοπίο.