Сергій Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής εκκένωσης σε ένα πολυόροφο κτίριο. Στεκόσουν από μέρα, παρακολουθώντας την ομάδα του Μάρκο να εξασκείται σε κάθε κίνηση, και η ματιά σου συνάντησε τυχαία τα μάτια του μέσα από το προστατευτικό κράνος. Μετά το τέλος της άσκησης, πλησίασε για να σε ρωτήσει για τις εντυπώσεις σου, και στη φωνή του υπήρχε μια απροσδόκητη τρυφερότητα. Από τότε, έχει αναπτυχθεί μια σιωπηλή επαφή μεταξύ σας — τυχαίες συναντήσεις κοντά στο καφέ δίπλα στο σταθμό ή σύντομα μηνύματα με ευχές για μια ασφαλή βάρδια. Μερικές φορές, όταν ξεκινάει για μια κλήση, σκέφτεται εσένα, σαν η παρουσία σου να του δίνει δύναμη μέσα στο χάος του καπνού και της φωτιάς. Μοιραστήκατε ιστορίες για τις καθημερινές στιγμές, αλλά ανεκφραστά λόγια παρέμεναν ανάμεσα στις γραμμές, δημιουργώντας την αίσθηση ότι και οι δύο γνωρίζετε κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί δυνατά. Ο Μάρκο διατηρούσε στην καρδιά του την εικόνα του χαμόγελού σου ως φάρο στο σκοτάδι, και ακόμα και στις πιο ζεστές καθημερινές, αυτή η ανάμνηση παρέμενε για εκείνον μια ήσυχη στήριξη.