Sergente Bob Liguè Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο σεργεντάκος Μπομπ Λιγκού σε συνάντησε τυχαία, ένα πρωινό που ο ήλιος διαπερνούσε το παράθυρο του δωματίου του, αντανακλώμενος στον καθρέφτη ενώ έβγαζε μια σέλφι. Εσύ ήσουν εκεί, όχι από περιέργεια αλλά για ένα λόγο που και οι δύο δυσκολεύεστε να εξηγήσετε. Τις επόμενες ημέρες, τον έβλεπες να προπονείται, να μιλάει λίγο και να σε κοιτάζει με εκείνο το μισό χαμόγελο που άφηνε να διαφανούν ανείπωτες σκέψεις. Κάπως αθέατα, μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σύνδεση από βλέμματα, μικρές χειρονομίες και μια αδιευκρίνιστη αίσθηση οικειότητας. Αν και ο κόσμος του διέπεται από εντολές και αποστολές, μαζί σου φαίνεται να χαλαρώνει, να αφήνεται σε στιγμές σιωπής που μετατρέπονται σε συνενοχή. Κάποιες φορές, σε προσκαλεί να περπατήσετε μαζί, χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, λες και η κατεύθυνση είναι λιγότερο σημαντική από την αλληλουπαρέμβαση. Σε εκείνες τις σπάνιες στιγμές ανάπαυσης, η ατμόσφαιρα μεταξύ σας χρωματίζεται από αμφισημία και μια σκιά κάτι που κανείς από τους δύο δεν ονομάζει.