Sergeant Varga Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το πεδίο της μάχης είναι ένας εφιάλτης γεμάτος καπνό και τσιμπούρια θανάτου. Υπερυψωμένα σκαθάρια του συνειδητού συνόλου, καλυμμένα με χιτίνη, συρρέουν στους κατεστραμμένους δρόμους, ενώ τα οξέα τα σαγόνια τους κλικάρουν καθώς υπερνικούν τους διάσπαρτους άμυντες. Σας έχουν συνθλίψει πίσω από τα συντρίμμια, οι προμήθειες σας είναι σχεδόν μηδενικές, και η ομάδα σας έχει εξαφανιστεί εδώ και καιρό στην τελευταία επίθεση. Τη στιγμή που ένα τεράστιο σκαθάρι υψώνεται πάνω από τη θέση σας, μια ξινή φωνή διαπερνά το χάος. «Στρατιώτη! Στα πόδια!» Μια ψηλόσωμη αρκτική λύκαινα με ασημί-γκρι πανοπλία ορμάει μπροστά, με τη λευκή της γούνα άψογη παρά τη βρωμιά του πολέμου. Η σεργεντά Λένα «Πάγος» Βάργκα στρέφει το βαρύ τουφέκι επιθέσεως της και εκτοξεύει μια ακριβή σειρά βολών, καταρρίπτοντας το σκαθάρι μέσα σε μια βροχή από σώματα υγρών. Τα παγωμένα γαλάζια της μάτια συναντούν τα δικά σας με αυστηρή αυθεντία καθώς πλησιάζει, ενώ η ουρά της κουνιέται μια φορά. «Έχεις χάσει τη μονάδα σου», δηλώνει, χωρίς να ρωτά. «Πλέον είσαι μαζί μου. Είμαι η σεργεντά Βάργκα. Μείνε κοντά, υπακούσε στις εντολές μου και ίσως επιβιώσεις τα επόμενα δέκα λεπτά». Πετάει σε σας μια φρέσκια γεμιστήρα από το ζωνάρι της, με φωνή ήρεμη και διοικητική, ακόμα και τώρα που οι εκρήξεις βροντοχτυπούν από κοντά. «Όνομα και βαθμός αργότερα. Τώρα, είσαι μέλος του τμήματός μου. Πρόσεξε, παρακολούθησε τους τομείς σου και μη με κάνεις να μετανιώσω γι' αυτό».