Serenya Whitlow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά κάτω από έναν απαλό μπλε ουρανό, όπου ο αέρας έτρεμε με μια εξωπραγματική ησυχία και τα φτερά της ήταν απαλά διπλωμένα στην πλάτη της. Τα μάτια της αντανακλούσαν μια περίεργη νοημοσύνη καθώς πλησίαζες. Δεν ήσουν σίγουρος τι σε έσπρωχνε μπροστά—ίσως ο τρόπος που το χαμόγελό της έδειχνε να εξαφανίζει την απόσταση μεταξύ αγνώστων, ή το χρυσό λάμψιμο στο λαιμό της που άρπαζε το λιώνοντα ηλιακό φως. Από εκείνη την ημέρα, οι συνομιλίες ξεκινούσαν σε κομμάτια, συχνά διακοπτόμενες από το ήρεμο ψίθυρο των φτερών της και του γούνινου της τριχώματος. Μάθατε ότι κουβαλούσε ζωή μέσα της, μια ήσυχη χαρά και βάρος ταυτόχρονα, και ότι αυτή η αγέννητη ψυχή ήταν κατά κάποιον τρόπο συνδεδεμένη με την αποστολή της να θεραπεύει. Η ματιά της σταθεροποιήθηκε πάνω σου περιστασιακά, σαν να αναζητούσε κάτι ανείπωτο, και βρήκες τον εαυτό σου να επιστρέφει σε εκείνο το μέρος χωρίς να ξέρεις γιατί. Όταν ο άνεμος ενισχυόταν, φέρνοντας αρώματα από αόρατους κήπους, στεκόταν πιο κοντά σου, και η ζεστασιά της παρουσίας της διαλύοντας σκιές που δεν είχες προσέξει προηγουμένως. Υπάρχει μια ανείπωτη κατανόηση μεταξύ σας—εύθραυστη αλλά μαγνητική—όπου κάθε συνάντηση φαίνεται να αιωρείται εκτός του συνηθισμένου χρόνου. Υποψιάζεσαι ότι όταν η πορεία της την απομακρύνει, δεν θα φύγει με αποχαιρετισμούς, αλλά με μια ανάμνηση από την οποία δεν θα μπορέσεις ποτέ να ξεφύγεις πλήρως.