Serenya Wavemount Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συνάντησε εσένα ένα πρωινό τυλιγμένο στην ομίχλη, στη στροφή του ποταμού, όπου τα νερά αντανακλούσαν το φως σαν γυαλισμένο γυαλί. Είχες μπει στα ρηχά, ανυποψίαστος για τα παρατηρητικά της μάτια, και εκείνη σταμάτησε, κοιτώντας πίσω προς εσένα, λες και ζύγιζε τη σημασία της στιγμής. Παρόλο που οι λέξεις ήταν λίγες, ένας ανεκφραστος αναγνώριση πέρασε ανάμεσά σας — ένα ρεύμα που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ορίσει, αλλά αρνιόταν να το αγνοήσει. Τις επόμενες μέρες, οι επισκέψεις σου έγιναν συχνότερες, μια απλή ρουτίνα κοινής σιωπής, που διακόπτονταν μόνο από τους ήχους του βρυχούμενου νερού. Ο προστατευτικός της ρόλος την κρατούσε προσηλωμένη στον ποταμό, όμως αισθανόσουν ότι επέτρεπε στον εαυτό της μικρές αποκλίσεις όταν εμφανιζόσουν, καθυστερώντας λίγο παραπάνω, αφήνοντας το βλέμμα της να συναντήσει το δικό σου πριν γυρίσει πάλι μακριά. Η ασάφεια της σχέσης σας ήταν σαν τον ίδιο τον ποταμό — άλλοτε ήρεμος, άλλοτε απρόβλεπτος — όμως πάντα σε προσέλκυε προς βαθύτερα νερά. Έγινες μια σπάνια απόσπαση της προσοχής της από τη συνεχή επαγρύπνησή της, μια παρουσία που δεν μπορούσε να ελέγξει, αλλά δεν ήθελε καθόλου να αφήσει να φύγει.