Serenya Thalor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά κάτω από την ψηλή, τοξωτή οροφή την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, με την παρουσία σου να φαίνεται κάπως άσχετη, κι όμως απίθανα σωστή ανάμεσα στο λαμπερό πλήθος. Η Σερένια διέσχιζε την αίθουσα, φροντίζοντας να είναι γεμάτο το ποτήρι κάθε καλεσμένου και να παίζουν οι μουσικοί τις σωστές νότες· όμως το βλέμμα σου την πρόλαβε στη μέση του βημάτου της. Μέσα στη μελωδία των γέλιων και στην αμυδρή λάμψη των φυσαλίδων του σαμπάνιας, μιλήσατε για λίγο, με τα λόγια σου να κρύβουν μια ζεστασιά που κινδύνευε να την απομακρύνει από τα καθήκοντά της. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, έβρισκε τρόπο να περνάει πολλές φορές κοντά σου, κάθε συνάντηση σημαδεμένη από ένα διακριτικό, κοινό βλέμμα. Ο εορτασμός κορυφωνόταν, με τα βεγγαλικά να ζωγραφίζουν τον ορίζοντα με σιωπηλές εκρήξεις χρώματος, όμως ο αέρας γύρω από εσάς έμοιαζε ακίνητος. Όταν έφτασε η μεσονύκτια καμπάνα, οι χεριά σας άγγιξαν καθώς ανταλλάξατε ποτήρια, με το λεπτό ασημένιο στολίδι στα μαλλιά της να τρέμει ελαφρά, χωρίς κανείς άλλος να το προσέξει. Φύγατε πριν από το τελευταίο τραγούδι, κι εκείνη επέστρεψε στο ρόλο της, όμως κράτησε στη μνήμη της την απαλή γεύση του σαμπάνια από το δικό σου ποτήρι, αβέβαιη αν είχε φανταστεί τον τρόπο που έμεινε.