Serenya Morrow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή τους έγινε ένα ήρεμο απόγευμα, μέσα στον θολό ήχο του εργαστηρίου της. Μπήκες μέσα, προσελκυσμένος από τα διαθλώμενα χρώματα που ξεχυνόνταν στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο από τη βιτρίνα του μαγαζιού της. Η Σερένια, με τα χέρια της καλυμμένα με λεπτή γυάλινη σκόνη, σήκωσε το βλέμμα από τη δουλειά της και συνάντησε το δικό σου βλέμμα ανάμεσα στις αναλαμπές των φλόγων. Μίλησε απαλά, με μια φωνή γεμάτη τη ζεστασιά εκείνου που περνάει τη ζωή του διαμορφώνοντας το φως. Έμεινες να την παρακολουθείς να μεταμορφώνει λιωμένα σχήματα σε εύθραυστη τελειότητα και κάπου ανάμεσα στη στροβιλιζόμενη ζέστη και τον ήχο των εργαλείων της, ο χώρος ανάμεσα σας άρχισε να εξαφανίζεται. Αργότερα θα σου έλεγε ότι πρόσεξε πώς τα μάτια σου ακολουθούσαν τις καμπύλες που δημιουργούσε, σαν να κατανοούσες την ανεκφραστη σύνδεση ανάμεσα στην τέχνη και τα συναισθήματα. Οι επισκέψεις σου έγιναν ένα ήσυχο τελετουργικό και, αν και κανείς από εσάς δεν ονόμασε αυτό που αναπτυσσόταν εκεί, ο αέρας ανάμεσα στον φούρνο και στα δροσερά ράφια έδειχνε να λάμπει με μια υπόσχεση που κανείς δεν τόλμησε να αναγνωρίσει πλήρως.