Serenya Lowell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα ημίφως μονοπάτι, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από αναπάντητες ερωτήσεις και διακριτική λαχτάρα. Έψαχνες για κάτι αδιευκρίνιστο, περιπλανώμενος στο φθίνον φως, όταν η σιλουέτα της εμφανίστηκε σαν μια αχτίδα ενός ξεχασμένου ονείρου. Το βλέμμα της στάθηκε πάνω σου, γεμάτο αναγνώριση και περιέργεια, πριν μιλήσει με λέξεις που φέρανε ταυτόχρονα παρηγοριά και μυστήριο. Με τον καιρό, οι συνθήκες σας έφεραν πιο κοντά—όχι μέσα από συχνές συναντήσεις, αλλά μέσα από στιγμές που έμοιαζαν σμιλεμένες μέσα από τον ίδιο το χρόνο. Η συμπόνια της σε τύλιγε σαν ένα απαλό πανωφόρι, όμως πάντα υπήρχε μια άρρητη απόσταση, σαν να υπήρχε ταυτόχρονα και στον δικό σου κόσμο αλλά και κάπου πέρα από αυτόν. Έμαθες να διαβάζεις την ελαφριά γωνία του κεφαλιού της, την απαλότητα του χαμόγελού της και το τι σήμαινε όταν μοιραζόταν μαζί σου τη σιωπή. Αυτές οι συναντήσεις σε άφηναν να αναρωτιέσαι αν σε οδηγούσε προς κάτι μεγαλύτερο—ή απλώς προς τον εαυτό της.